O NEOΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ 3386 / 23/8/2005... Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΑ ΕΛΕΓΕ... ΑΥΤΟΙ ΟΜΩΣ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΝΟΥ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ...ΠΟΥΛΑΚΙΑ

Του Υποστρατήγου ΕΛ.ΑΣ ε.α. Π. Λάγγαρη
Πρώην Υποδιευθυντού της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας της ΕΛ.ΑΣ

ΓΕΝΙΚΑ
Στρατηγική πρωτοβουλία ευρωπαϊκής κατεύθυνση όσον αφορά τη διαχείριση της μεταναστευτικής ροής, υπό το φως των εξελίξεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανέλαβε η Κυβέρνηση με την πρόσφατα ψήφιση και εφαρμογή του υπ΄αριθμ. 3386 (ΦΕΚ 112 της 23-8-2005 Τ.Α) Νόμου : «Είσοδος, διαμονή και κοινωνική ένταξη υπηκόων τρίτων χωρών στην ελληνική επικράτεια».

Με τον νόμο αυτό, ο οποίος έρχεται να καλύψει κενά και παραλείψεις τουλάχιστον μιας 10ετίας (σύμφωνα με την σχετική αιτιολογική του έκθεση), επιχειρείται η χάραξη και εφαρμογή μιας σύγχρονη μεταναστευτικής πολιτικής, η οποία λαμβάνει υπόψη της, εκτός από το συμφέρον της χώρας και τις σύγχρονες τάσεις που αναπτύσσονται στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μεταξύ πολλών άλλων, θεσμοθετούνται για πρώτη φορά ρυθμίσεις για την κοινωνική ένταξη των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία και προγραμματισμού των αλλοδαπών που θα εισέρχονται στη χώρα για συγκεκριμένες εποχικές αγροτικές εργασίες, οι οποίες μόλις ολοκληρωθούν, θα επιφέρουν αυτοδικαίως και την επαναπροώθηση των εν λόγω αλλοδαπών στη χώρα τους.

Παράλληλα ο νέος νόμος, δίδει την ευκαιρία (τρίτη ευκαιρία) να νομιμοποιηθούν όλοι οι λαθρομετανάστες που διαβιούν στην ελληνική επικράτεια μέχρι τις 31-12-2005, καθόσον από 1-1-2006, όσοι παράνομοι αλλοδαποί εντοπίζονται, θα συλλαμβάνονται και θα απελαύνονται με συνοπτικές διαδικασίες. Επιπλέον, με τον νόμο αυτό, η συνδρομή λόγων αντιθέτων με τη δημόσια τάξη και ασφάλεια αποτελεί ουσιώδες στοιχείο το οποίο εμποδίζει την αρχική χορήγηση της σχετικής άδειας, παραμονής του αλλοδαπού, ή επιφέρει την μετέπειτα ανάκληση αυτής.

Τέλος, προκειμένου να επιτευχθεί η ταχύτερη διαδικασία έκδοσης των σχετικών πράξεων και έγκυρης πληροφόρησης παντός ενδιαφερομένου, λαμβάνεται μέριμνα για την οργανωτική αναδιάρθρωση των περιφερειών και την οργάνωση υπηρεσιών υποδοχής και παροχής πληροφοριών αναφορικά με τις αιτήσεις για την χορήγηση αδειών διαμονής-εργασίας. Για τον σκοπό αυτό προβλέπεται και επίκειται τροποποίηση των οργανισμών λειτουργίας των περιφερειών και η ηλεκτρονική διασύνδεση όλων των εμπλεκομένων φορέων.

ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ (ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ)

Ειδικότερα ο νέος μεταναστευτικός νόμος 3386 θεσπίζει ένα σύστημα διαχείρισης λιγότερο γραφειοκρατικό, όσο γίνεται, λειτουργικό, επωφελές για την εθνική μας οικονομία και ιδίως, ασφαλές για τα δικαιώματα των οικονομικών μεταναστών στη χώρα μας και εισάγει μια σειρά από καινοτομίες, σε σχέση με το προϊσχύσαν νομοθετικό καθεστώς, οι σπουδαιότερες των οποίων είναι οι εξής :

α.Δημιουργία διϋπουργικού οργάνου για τον συντονισμό της μεταναστευτικής πολιτικής. (Υπουργοί Εσωτερικών-Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών, Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, Δικαιοσύνης, Δημόσιας Τάξης και Εμπορικής Ναυτιλίας, συνέρχεται τουλάχιστον 2 φορές το χρόνο, Άρθρο 3).

β.Ενοποίηση της άδειας διαμονής και εργασίας σε μία πράξη, η οποία εκδίδεται από τον Γενικό Γραμματέα της οικείας περιφέρειας (Άρθρο 9 παρ. 2).

γ.Εξορθολογισμός του συστήματος μετακλήσεων αλλοδαπών για εργασία στην Ελλάδα, με την ενδυνάμωση και ουσιαστική ενεργοποίηση των Περιφερειακών Επιτροπών Μετανάστευσης, που θα καθορίζουν τις ανάγκες του εργατικού δυναμικού σε επίπεδο Περιφέρειας και αναλυτικά για κάθε νομό της Χώρας, σε συνάρτηση με την προσφορά και ζήτηση της εργασίας ανά κατηγορίες ειδικοτήτων και πάντοτε, βεβαίως, σε συνάρτηση με το υπάρχον αντίστοιχο ημεδαπό εργατικό δυναμικό (Άρθρο 14).

δ.Εξορθολογισμός των χορηγούμενων τύπων αδειών διαμονής και μείωση των αντίστοιχων κατηγοριών. Πλήρης οριοθέτηση των περιπτώσεων στις οποίες χορηγείται άδεια διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους, ώστε να αποφευχθεί η κατάχρηση (Άρθρα 9 και 44).

ε.Πρόβλεψη βασικών αρχών για την απόκτηση του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος υπηκόου τρίτης χώρας στην Ελλάδα και καθορισμός κριτηρίων για τη χορήγησή του (πενταετής νόμιμη διαμονή στη χώρα, επαρκής γνώση της ελληνικής γλώσσας, γνώση στοιχείων της ελληνικής ιστορίας και ελληνικού πολιτισμού κ.λ.π. Άρθρα 67 και 68).

στ.Πρόβλεψη βασικών αρχών για την κοινωνική ένταξη των αλλοδαπών στην ελληνική κοινωνία, με τη συνδρομή συγκεκριμένων κριτηρίων (Άρθρα 65 και 66).

ζ.Καθιέρωση σαφών προϋποθέσεων για τη διευκόλυνση της οικογενειακής επανένωσης (Άρθρο 53).

η.Διευκόλυνση της άσκησης ανεξάρτητης οικονομικής δραστηριότητας και πραγματοποίησης μεγάλων επενδύσεων, από πλευράς χορήγησης άδειας διαμονής (Άρθρα 24-27).

θ.Εντατικοποίηση των ελέγχων, προς την κατεύθυνση του περιορισμού της εισόδου και διαμονής παράνομων αλλοδαπών στη Χώρα (Άρθρα 83 και 88).

ι.Πλήρης και έγκαιρη εναρμόνιση της εθνικής νομοθεσίας με το ισχύον ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο.

ια.Υπαγωγή των ανηλίκων τέκνων των αλλοδαπών στην υποχρεωτική σχολική φοίτηση, όπως και των ημεδαπών (Άρθρα 59, 65, 66).

ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΒΑΡΟΙ

Είναι γεγονός αναντίρρητο, ότι μετά τη μαζική εισβολή των οικονομικών προσφύγων στη δεκαετία του 1990, αλλά και την συνεχιζόμενη είσοδό τους σε ραγδαία μορφή, κυρίως από τις γειτονικές μας χώρες, η Ελλάδα έφτασε να έχει τουλάχιστον 1.500.000 οικονομικούς κ.λ.π πρόσφυγες. Δηλαδή πάνω από το 10% του πληθυσμού της. Από αυτούς, ένα μεγάλο ποσοστό εργάστηκε σκληρά και ρίζωσε στη χώρα μας και τα παιδιά τους φοιτούν στα ελληνικά σχολεία και πολλά από αυτά φοιτούν στα ΑΕΙ κάτι ανάλογο που επισυνέβη με τις δικές μας δεύτερες και τρίτες γενιές των Ελληνοαμερικανών, Ελληνοαυστραλών. Έτσι έχουμε τους Σερβοέλληνες, Αλβανοέλληνες, Βουλγαροέλληνες κ.ο.κ.
Όμως κατά κοινή διαπίστωση, υπάρχει πρόβλημα αφομοίωσης από τις ντόπιες κοινωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης των ξένων πληθυσμών, κυρίως των τριτοκοσμικών. Το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα, όπου οι ενυπάρχουσες κοινωνικές υποδομές δεν αντέχουν άλλο την απορρόφηση της συνεχώς ογκούμενης πολυεθνικής κοινότητας των αλλοδαπών, με συνέπεια να μη μπορεί να τους απορροφήσει και η αγορά εργασίας, για νόμιμη απασχόληση και εξασφάλιση των προς το ζην αναγκαίων. Και βέβαια καλή είναι η εναρμόνιση της εθνικής μας νομοθεσίας με το ισχύον ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο, αλλά η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει σοβαρώς υπόψιν τις ενυπάρχουσες ιδιαιτερότητες εθνικής φύσεως που επιβάλλουν προσεκτική πολιτική έναντι των μεταναστών, στο θέμα της νομιμοποίησης, η οποία θα πρέπει να γίνεται κατά τρόπο οργανωμένο, σταδιακά και λελογισμένα και προ παντός όχι αδιακρίτως.

Το θέμα απέκτησε μεγάλη σημασία και επανήλθε με ιδιαίτερη ένταση μετά τα τρομοκρατικά κτυπήματα του περασμένου Ιουλίου (2005) στο Λονδίνο από γηγενείς μουσουλμάνους, όταν οι πάντες και όχι μόνον οι Βρετανοί, άρχισαν να διερωτώνται, πώς άτομα που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη χώρα αυτή μπορούν να μισούν σε τέτοιο βαθμό γενέτειρά τους.

Ιδιαίτερα δε για τη χώρα μας, το θέμα αυτό (νομιμοποίηση - κοινωνική ένταξη μεταναστών πάσης φυλής, εθνικότητας και θρησκεύματος) το επαναφέρουν στην επικαιρότητα και θα το συντηρούν διαρκώς, πλέον, οι μόλις πρόσφατα προκλητικές ανθελληνικές δηλώσεις του Αμερικανού Υφυπουργού Εξωτερικών Νίκολας Μπέρνς, ότι δηλαδή υπάρχει στην Ελλάδα Αλβανική, Τουρκική και Μακεδονική μειονότητα και εγκαλεί τη χώρα μας για καταπίεση των μειονοτήτων αυτών, όπως και των τσιγγάνων.

Το θέμα είναι σοβαρό και δεν θα πρέπει να εφησυχάζουμε, αλλά να τελούμε σε κατάσταση εγρήγορσης, γιατί οι δηλώσεις αυτές δεν είναι τυχαίες.

Μήπως κατά τους πέραν του Ατλαντικού ισχυρούς της γης, δεν έχει ολοκληρωθεί η «Βαλκανοποίηση των Βαλκανίων»;

Ας τα έχει αυτά υπόψιν της η προβλεπόμενη από το άρθρο 3 Διϋπουργική Επιτροπή για την παρακολούθηση της μεταναστευτικής πολιτικής της χώρας, για να λάβει έγκαιρα τα ενδεδειγμένα μέτρα. Και τούτο, διότι με τον νέο μεταναστευτικό νόμο, όπως και με τους προηγηθέντες (σε μεγαλύτερο βαθμό) διευκολύνεται η δυνατότητα εγκατάστασης σε ελληνικά εδάφη και δη σε ευαίσθητες παραμεθόριες περιοχές μας των αλλοδαπών εκείνων, η πλειοψηφία των οποίων προέρχεται από λιμοκτονούσες χώρες του Βαλκανικού της περίγυρου με αλυτρωτικές διεκδικήσεις και εδαφικές βλέψεις σε βάρος της Ελλάδας.

Ιδιαίτερα μάλιστα αυτούς (άνω των 300.000 που ήδη συγκεντρώνουν χαρακτηριστικά μειονότητας), της όμορης Αλβανίας, της οποίας τα επεκτατικά σχέδια περί «Μεγάλης Αλβανίας» ήδη έχουν εκδηλωθεί απροκάλυπτα και βρίσκονται σε εξέλιξη, και περιλαμβάνουν ολόκληρη την περιοχή της Ηπείρου μαζί με τους Νομούς Φλώρινας και Καστοριάς, θέτουσα ευθέως πλέον θέμα Τσαμουριάς και Τσάμηδων (U.C.K., U.C.C., Απελευθερωτικός Στρατός Τσαμουριάς κ.λ.π).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο κίνδυνος δημιουργίας «θυλάκων» μειονοτήτων, εθνικών ή θρησκευτικών, είναι περισσότερο ορατός παρά ποτέ, με ότι αυτό δυσμενές συνεπάγεται για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας, με την ευρύτερη του όρου έννοια, δηλαδή, την εθνική ταυτότητα, την εθνική συνοχή, τη δημόσια υγεία, την εθνική οικονομία, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια και την εθνική άμυνα της χώρας. Και όλα αυτά μάλιστα, σε μια εποχή κατά την οποία η διεθνής συγκυρία είναι δυσμενής (όχι ευνοϊκή) για τα εθνικά μας συμφέροντα και δίκαια. Ευνόητο τέλος είναι ότι ο κίνδυνος μεγιστοποιείται όταν μεταξύ των αλλοδαπών που διαβιούν στην Ελλάδα (συνήθως παρασιτικά ή εγκληματικά), περιλαμβάνονται και αλλοδαποί υπήκοοι των «αρπακτικών» γειτόνων μας, όπου προεξάρχουν η πολυπληθής μάζα των Αλβανών (συγκεκαλυμμένα και Τσάμηδων), των φίλα προς αυτούς Τούρκων και λοιπών μουσουλμάνων, οι οποίοι όχι μόνο δεν έχουν ελληνική συνείδηση, αλλά σκέπτονται και ανθελληνικά, χωρίς να αποκλείεται και ο πρακτορικός τους ρόλος.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΣΜΕ