ΤΑ "ΚΟΜΜΕΝΑ" 18 ΛΕΠΤΑ ΤΟΥ ΓΟΥΟΤΕΡΓΚΕΗΤ

Το μυστικό των «κρίσιμων κομμένων 18 λεπτών» από τις συνομιλίες Νίξον στις κασέτες του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ πιστεύει ότι θα αποκαλύψει ένας Αμερικανός ερευνητής με τη βοήθεια των νέων τεχνολογίων.

Τα 18 λεπτά αφορούν συνομιλία μεταξύ του Νίξον και του τότε προσωπάρχη του Λευκού Οίκου Μπομπ Χάλντεμαν στις 20 Ιουνίου 1972, τρεις ημέρες αφότου πέντε άτομα συνελήφθησαν στην Ουάσιγκτον, ενώ επιχειρούσαν να διαρρήξουν τα γραφεία της εθνικής επιτροπής του Δημοκρατικού κόμματος, στο κτίριο Γουότεργκεϊτ.

Η αποκάλυψη του κενού των 18 λεπτών στις κασέτες, αποτέλεσε κομβικό σημείο στην έρευνα του σκανδάλου, πείθοντας πολλούς ότι ο ίδιος ο Νίξον ή οι συνεργάτες του είχαν σβήσει το συγκεκριμένο κομμάτι, το οποίο σαφέστατα ενοχοποιούσε τον πρόεδρο.

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις που συγκλόνισαν την Αμερική, η επιτροπή του κυβερνώντος κόμματος, που ήταν υπεύθυνη για την προεκλογική εκστρατεία του προέδρου, προχωρούσε σε ενέργειες πολιτικής κατασκοπείας, οι οποίες χρηματοδοτούνταν με μυστικά, κυβερνητικά κονδύλια.

Στενοί συνεργάτες του Αμερικανού προέδρου φέρονταν να είναι πρωταγωνιστές ή έμμεσα αναμεμειγμένοι. Υπό το βάρος των συνεχών αποκαλύψεων, ο Νίξον, ο οποίος στο μεταξύ είχε επανεκλεγεί, δηλώνει πως έχει ήδη διατάξει έρευνα για την εμπλοκή του Λευκού Οίκου. Στις 30 Απριλίου του 1973, ο Νίξον ανακοινώνει ότι αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πράξεις στις οποίες πιθανώς έχουν προβεί συνεργάτες του, τονίζοντας όμως, ότι προσωπικά, δεν γνώριζε τίποτα για την υπόθεση.


Ο ερευνητής και πρώην αναλυτής της αμερικανικής Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας, Φιλ Μέλιγκερ, ζήτησε να δει τις χειρόγραφες σημειώσεις του Χάντελμαν από τη συνάντηση της 20ής Ιουνίου στα Αρχεία του Κράτους. Διαπίστωσε όμως ότι για μία συνάντηση 80 περίπου λεπτών, στα αρχείο υπήρχαν δύο μόνο σελίδες με σημειώσεις στενογραφίας. Εξετάζοντάς τες προσεκτικά, ο Μέλιγκερ διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τις δύο τελευταίες σελίδες ενός σημειωματαρίου και ότι οι προηγούμενες σελίδες έλειπαν. Ο Μέλιγκερ είναι πεπεισμένος ότι με ειδική ηλεκτροστατική ανάλυση μπορούν να «διαβαστούν τα ίχνη των λέξεων» των προηγούμενων σελίδων, τα οποία έχουν αχνά αποτυπωθεί στις δύο τελευταίες, καθώς ο Χάντελμαν χρησιμοποιούσε στυλό με σκληρή μύτη.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ