ΑΣΚΟΠΑ "ΚΑΙΕΙ" ΚΑΙ ΑΦΗΝΕΙ ΑΝΑΞΙΟΠΟΙΗΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ Η ΑΚΑΤΑΝΟΜΑΣΤΗ, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΟΙ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟΙ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΕΝ ΜΙΑ ΝΥΚΤΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑ …ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ! ! !

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΙΑΣΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑ.

ΟΙ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟΙ….

Χωρίς την έγκριση της ολομέλειας της Βουλής, εν μέσω θέρους, η πλειοψηφία έδωσε τη συγκατάθεσή της στη δυνατότητα του ΝΑΤΟ να πραγματοποιεί επιχειρήσεις στο ελληνικό έδαφος σε καιρό ειρήνης ή πολέμου με τη χρήση όλων των μέσων (χερσαίων, θαλάσσιων ή εναέριων) και με τη χρήση του εδάφους, του εναέριου ή του θαλάσσιου χώρου χωρίς περιορισμούς και οικονομική επιβάρυνση όπως δασμούς, φόρους ή διόδια, ψηφίζοντας στην επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής το Μνημόνιο Κατανόησης ανάμεσα στην Ελλάδα και την ευρωπαϊκή διοίκηση του ΝΑΤΟ (SHAPE) σχετικά με την παροχή υποστήριξης φιλοξενούντος έθνους κατά τη διάρκεια ασκήσεων επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ.

Ο υφυπουργός Άμυνας Κ. Τασούλας παρουσίασε την ψήφιση του Μνημονίου ως μια διαδικαστικής φύσεως νομοθεσία που στηρίζεται σε προηγούμενες συμφωνίες. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έθεσαν θέμα αντισυνταγματικότητας, καθώς το νομοσχέδιο αφορά ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και εμπίπτει στα άρθρα του Συντάγματος που επιβάλλουν τη συζήτησή του στην Ολομέλεια της Βουλής και όχι σε Τμήμα διακοπών.

Το ΠΑΣΟΚ ζήτησε να γίνει συζήτηση με πλήρη τη σύνθεση της Βουλής, ενώ ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ απαίτησαν να ζητηθεί έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής για τη συνταγματικότητά του, κάτι που αναμένεται.

Ο βουλευτής του ΚΚΕ Κ. Αλυσσανδράκης τόνισε ότι το 1999 που δέχτηκε η χώρα μας τις νατοϊκές δυνάμεις για να επέμβουν στη Γιουγκοσλαβία δεν υπήρξε τέτοια συμφωνία και ότι αν θα χρειαστεί σήμερα μια επέμβαση στο Κοσσυφοπέδιο ή στην ΠΓΔΜ δεν θα ερωτηθεί η Βουλή για το αν θα περάσουν νατοϊκά στρατεύματα. Τα δύο κόμματα καταψήφισαν επίσης το Μνημόνιο Κατανόησης που αφορά στη συνεργασία μεταξύ του Ανώτατου Στρατηγείου των Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης και του Πολυεθνικού Συντονιστικού Κέντρου Στρατηγικών Θαλασσίων Μεταφορών των Αθηνών (AMSCC).

ΤΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΗΡΘΕ Ο ΦΙΛΟΤΟΥΡΚΟΣ ΡΑΣΜΟΥΝΣΕΝ…

ΤΡΑΒΗΞΕ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΩΝ…

ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΥΝΕΚΛΗΘΗ ΤΟ ΘΕΡΙΝΟ ΤΜΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙ ΤΟ ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ ΕΚΤΡΩΜΑ…

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΤΙ ΚΑΝΕΙ Η ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΑ ΑΝΤΙΔΡΩΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ....

Η ΑΚΑΤΑΝΟΜΑΣΤΗ…

346 ξένοι ακαδημαϊκοί (μεταξύ αυτών και ορισμένοι Έλληνες, της Ομογένειας οι περισσότεροι), που ζητούν από τον αμερικανό Πρόεδρο Ομπάμα να ακυρώσει την απερίσκεπτη απόφαση του Τζ. Μπους που αναγνώρισε μονομερώς τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», γιατί πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ποιοι είναι οι φίλοι μας, που στηρίζουν την ορθότητα των ελληνικών θέσεων... Και το κάνουν γιατί ακλόνητα πιστεύουν ότι αποτελούν την ιστορική αλήθεια και το δίκιο είναι με το μέρος μας.

ΠΩΣ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥΣ  ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ Η ΚΥΡΙΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ???

ΠΟΙΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΑΝΕΛΑΒΕ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΕΙ ΤΟ ΚΥΡΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΤΟΥΣ???

ΠΟΣΟ ΣΥΝΕΒΑΛΕ ΣΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΘΕΜΑ ΣΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΦΟΡΑ???

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν για την υπουργό εξωτερικών...

ΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΕ ΚΡΟΝΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ…

ΑΥΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΟΥ ΤΡΩΝΕ ΤΑ ΣΩΘΙΚΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥΣ

Στη συνέχεια παραθέτουμε τον πλήρη κατάλογο των επιστημόνων όπως αυτός δημοσιεύεται στην εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ".

Η ΜΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝ ΜΗ ΤΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ...

Χάρι Έιβερι, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πίτσμπουργκ (ΗΠΑ), Δόκτωρ Ντερκ Μπέκενντορφ, Ακαδημία Επιστημών και Λογοτεχνίας Μάιντς (Γερμανία), Eλίζαμπεθ Μπανκς, Επίκουρος Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών (συνταξ.), Πανεπιστήμιο Κάνσας (ΗΠΑ), Λουίτζι Μπέσι, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Φλωρεντίας (Ιταλία), Τζοζίν Μπλοκ, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και Κλασσικού Πολιτισμού, Πανεπιστήμιο Ουτρέχτης (Ολλανδία), Άλαν Μπέγκχολντ, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μπράουν (ΗΠΑ), Ευφροσύνη Μπούτσικας, Λέκτορας Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Κεντ (Ηνωμένο Βασίλειο), Κιθ Μπράντλι, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, βραβείο Ίλαϊ Τζέι και Έλεν Σαχίν, Καθηγητής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Νοτρ Νταμ (ΗΠΑ), Στάνλεϊ Μπέρστιν, Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες (ΗΠΑ), Φράνσις Κερνς, Καθηγητής Κλασσικών Γλωσσών, Πανεπιστήμιο Φλόριντας (ΗΠΑ), Τζων Μακέι Καμπ ΙΙ, Συμμετοχή στις ανασκαφές στην Αρχαία Αγορά και Καθηγητής Αρχαιολογίας της Αμερικανικής Σχολής Κλασσικών Σπουδών Αθηνών (Ελλάδα), Πολ Κάρτλετζ, Καθηγητής Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς (βραβείο A.G. Λεβέντης), Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ (Ηνωμένο Βασίλειο), Πάαβο Καστρέν, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικής Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Ελσίνκι (Φινλανδία), Ουίλιαμ Καβάνα, Καθηγητής Προϊστορίας Αιγαίου, Πανεπιστήμιο Νότινχαμ (Ηνωμένο Βασίλειο), Άγγελος Χανιώτης, Καθηγητής, Ερευνητής Υπότροφος (Senior Research Fellow), Κολλέγιο Ολ Σόουλς, Οξφόρδη (Ηνωμένο Βασίλειο), Πολ Κρίστεσεν, Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας, Κολλέγιο Ντάρτμουθ (ΗΠΑ), Έιντα Κοέν, Επίκουρος Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης, Κολλέγιο Ντάρτμουθ (ΗΠΑ), Ράνταλ Κολαΐτζι, Λέκτορας σε Κλασσικές Σπουδές, Πανεπιστήμιο Μασαχουσέτης - Βοστώνης (ΗΠΑ), Καθλήν Κόουλμαν, Καθηγήτρια Λατινικών, Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (ΗΠΑ), Μάικλ Κοσμόπουλος, Διδάκτωρ, Καθηγητής και Τιμητική Καθηγητική Ονοματισμένη Έδρα (Endowed Chair) στην Ελληνική Αρχαιολογία, Πανεπιστήμιο Μισούρι - Σαιντ Λιούις (ΗΠΑ), Κέβιν Ντέιλι, Αναπληρωτής Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μπάκνελ (ΗΠΑ), Βόλφγκανγκ Ντέκερ, Ομότιμος Καθηγητής της Ιστορίας του αθλητισμού, Γερμανική Σχολή Αθλητισμού, Κολωνία (Γερμανία), Luc Deitz, Ειδικός Καθηγητής Μεσαιωνικών και Αναγεννησιακών Λατινικών, Πανεπιστήμιο Τριρ (Γερμανία) και Έφορος χειρόγραφων και σπάνιων βιβλίων, Εθνική Βιβλιοθήκη Λουξεμβούργου (Λουξεμβούργο), Μάικλ Ντιούαρ, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο του Τορόντο (Καναδάς), Τζων Ντίλλερι, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Βιρτζίνια (ΗΠΑ), Σίλα Ντίλλον, Επίκουρος Καθηγήτρια, Τμήματα Τέχνης, Ιστορία της Τέχνης και Εικαστικών και Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Ντιουκ (ΗΠΑ), Ντάγκλας Ντομίνγκο-Φοραστέ, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνια Στέιτ, Λόνγκ Μπιτς (ΗΠΑ), Πιερ Ντυκρί, Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Λωζάννης (Ελβετία), Ρότζερ Ντανκλ, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Κολλέγιο Μπρούκλιν, Πανεπιστήμιο City Νέας Υόρκης (ΗΠΑ), Μάικλ Άισμαν, Επίκουρος Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και Κλασσικής Αρχαιολογίας, Τμήμα Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Τεμπλ (ΗΠΑ), Μοσταφά Ελ-Αμπάντι, Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αλεξάνδρειας (Αίγυπτος), Μάλκολμ Έρινγκτον, Ομότιμος Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας Πανεπιστήμιο Φίλιπς, Μάρμπουργκ (Γερμανία), Παναγιώτης Φακλάρης, Αναπληρωτής Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Ελλάδα), Ντένις Φίνι, Giger Καθηγητής Λατινικών (βραβείο Giger), Πανεπιστήμιο Πρίνστον (ΗΠΑ), Ελίζαμπεθ Φίσερ, Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών και Ιστορίας της Τέχνης, Κολλέγιο Ράντολφ-Μέισον (ΗΠΑ) Νικ Φίσερ, Καθηγητής Αρχαίας ιστορίας, Πανεπιστήμιο Κάρντιφ (Ηνωμένο Βασίλειο) Λίον Φιτς, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών (βραβείο Asbury J Clarke), FSA, Κολλέγιο Ντίκινσον (ΗΠΑ), Τζων Φόσι, FRSC, FSA, Ομότιμος Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης (και Αρχαιολογίας), Πανεπιστήμιο ΜακΓκίλ, Μόντρεαλ, και Έφορος Αρχαιολογίας, Μουσείο Καλών Τεχνών Μόντρεαλ (Καναδάς), Ρόμπιν Λέιν Φοξ, Πανεπιστημιακός Υφηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Νέο Κολλέγιο Οξφόρδης (Ηνωμένο Βασίλειο), Ράινερ Φρίντρικ, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Νταλουζί, Χάλιφαξ Ν.Σ. (Νέα Σκωτία, Καναδάς), Χάιντι Φρόνινγκ, Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας Πανεπιστήμιο Μάρμπουργκ (Γερμανία), Πήτερ Φάνκε, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Μούνστερ (Γερμανία), Τραϊανός Γκάγκος, Καθηγητής Ελληνικών και Παπυρολογίας, Πανεπιστήμιο Μίσιγκαν (ΗΠΑ), Ρόμπερτ Γκάρλαντ, (βραβείο Ρόι Ντι και Μάργκαρετ Γούστερ), Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Κολγκέιτ, Χάμιλτον Νέα Υόρκη (ΗΠΑ), Ντάγκλας Γκέρμπερ, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Δυτικού Οντάριο (Καναδάς), Χανς Γκέτε, Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Γκίσεν, Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, Βερολίνο (Γερμανία), Σάντερ Γκόλντμπεργκ, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες (ΗΠΑ), Έρικ Γκρεν (βραβείο Gladys Rehard Wood), Ομότιμος Καθηγητής Ιστορίας και Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϊ (ΗΠΑ), Κρίστιαν Χάμπικτ, Ομότιμος Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών, Πρίνστον (ΗΠΑ), Ντόναλντ Χάγκις (βραβείο Nicholas A. Cassas), Καθηγητής Ελληνικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ (ΗΠΑ), Τζούντιθ Χάλετ, Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μέρυλαντ, Κόλετζ Παρκ, Μέρυλαντ (ΗΠΑ), Καθηγ. Πολ Χάρβι, Τμήμα Κλασσικών και Αρχαίων Μεσογειακών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πενσυλβάνια Στέιτ (ΗΠΑ), Ελένη Χασάκη, Επίκουρος Καθηγήτρια Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Αριζόνα (ΗΠΑ), Μιλτιάδης Χατζόπουλος, Διευθυντής, Ερευνητικό Κέντρο Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα, Γουλφ-Ντίτερ Χαϊλμάγερ, Καθηγητής, Δόκτωρ, Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βερολίνου και Συλλογή Αρχαιοτήτων των Κρατικών Μουσείων Βερολίνου (Γερμανία), Στήβεν Χερς, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών και Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Ταφτς (ΗΠΑ), Καρλ Χέλκεσκαμπ, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Κολωνίας (Γερμανία), Φρανκ Χολτ, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Χιούστον (ΗΠΑ), Νταν Χούλι, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μισούρι (ΗΠΑ), Μέρεντιθ Χόπιν (βραβείο Gagliardi), Καθηγήτρια Κλασσικών Γλωσσών, Κολλέγιο Ουίλλιαμς, Ουιλιαμστάουν, Μασαχουσέτης (ΗΠΑ), Κάρολαϊν Χάουζερ, Ομότιμη Καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης, Κολλέγιο Σμιθ (ΗΠΑ), και Συνεργάτις Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον (ΗΠΑ), Τζόρτζια Κάφκα, Επισκέπτης Καθηγήτρια Σύγχρονης Ελληνικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας και Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Νιου Μπράνσγουικ (Καναδάς), Άντονι Καλντέλις, Καθηγητής Ελληνικών και Λατινικών, Πανεπιστήμιο Οχάιο (ΗΠΑ), Ανδρομάχη Καρανίκα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Ίρβιν (ΗΠΑ, Ρόμπερτ Κέιστερ, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών και Καθηγητής Λατινικών στο Ίδρυμα Κένεντι, Πανεπιστήμιο Πρίνστον (ΗΠΑ), Βασιλική Κέκελα, Επίκουρος Καθηγήτρια Ελληνικών Σπουδών, Τμήμα Κλασσικών Σπουδών, Κολλέγιο Χάντερ, Πανεπιστήμιο City Νέας Υόρκης (ΗΠΑ), Ντίτμαρ Κίναστ, Ομότιμος Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Ντύσσελντορφ (Γερμανία), Κάρλ Κιλίνσκι ΙΙ, Διακεκριμένος Καθηγητής Πανεπιστημίου, Πανεπιστήμιο Σάουδερν Μέθοντιστ (ΗΠΑ), Δόκτωρ Φλόριαν Κνάους, Βοηθός Διευθυντή, Δημόσια Συλλογή Αρχαιοτήτων και Γλυπτών, Μόναχο (Γερμανία), Ντένις Nόπφλερ, Καθηγητής, Ελληνικές Επιγραφές και Ιστορία, Γαλλικό Κολλέγιο (Παρίσι), Όρτουιν Noρ, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Ουιλιαμέτ (ΗΠΑ), Ρόμπερτ Κελ, Καθηγητής Αρχαιολογίας, Τμήμα Κλασσικών και Ανατολικών Σπουδών, Κολλέγιο Χάντερ, Πανεπιστήμιο City Νέας Υόρκης (ΗΠΑ), Τζώρτζια Κοκκόρου-Αλευρά, Καθηγήτρια Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών (Ελλάδα), Αν Όλγα Κολόσκι-Όστροου, Επίκουρος Καθηγήτρια και κάτοχος Πανεπιστημιακής Έδρας, Τμήμα Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μπράντις (ΗΠΑ), Έρικ Κόντρατιφ, Αναπληρωτής Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών και Αρχαίας Ιστορίας, Τμήμα Ελληνικών και Ρωμαϊκών Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Τεμπλ (ΗΠΑ, Χαριτίνη Κοτσίδου, Δόκτωρ Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Γκέτε, Φρανκφούρτη (Γερμανία), Λαμπρινή Κουτουσσάκη, Δόκτωρ, Λέκτορας Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Ζυρίχης (Ελβετία), Ντέιβιντ Κόβακς (βραβείο Hugh H. Obear), Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Βιρτζίνια (ΗΠΑ), Πήτερ Κρεντζ (βραβείο W.R. Grey), Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών και Ιστορίας, Κολλέγιο Ντέιβιντσον (ΗΠΑ), Φρίντριχ Κρίντσινγκερ, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Βιέννης (Αυστρία), Μάικλ Κουμπφ, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Βαλπαραΐσο (ΗΠΑ), Ντόναλντ Κάιλ, Καθηγητής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Τέξας στο Άρλινγκτον (ΗΠΑ), Χέλμουτ Κυριελάις, Καθηγητής Δόκτωρ, Δόκτωρ honoris causa, πρώην Πρόεδρος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, Βερολίνο (Γερμανία), Τζέραλντ Λαλόντ, (βραβείο Benedict) Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Κολλέγιο Γκρίνελ (ΗΠΑ), Στήβεν Λάτιμορ, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες (ΗΠΑ), Φράνσις Λάζαρους, Πρόεδρος, Πανεπιστήμιο Ντάλλας (ΗΠΑ), Μέρι Λέφκοουιτς (βραβείο Andrew W. Mellon), Ομότιμη Καθηγήτρια Φιλολογικών Σπουδών, Κολλέγιο Ουέλσλι (ΗΠΑ), Ιφιγένεια Λεβέντη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Ντάνιελ Λέβιν, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Άρκανσο (ΗΠΑ), Κριστίνα Λέιπολντ, Δόκτωρ, Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, Πανεπιστήμιο Ζυρίχης (Ελβετία), Βάιος Λιάπης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ελληνικών, Κέντρο Κλασσικών Σπουδών και Τμήμα Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Μόντρεαλ (Καναδάς), Χιου Λόιντ-Τζόουνς, Επίκουρος Καθηγήτρια Ελληνικών, Πανεπιστήμιο Οξφόρδης (Ηνωμένο Βασίλειο), Γιάννης Λόλος, Αναπληρωτής Καθηγητής, Ιστορία, Αρχαιολογία και Ανθρωπολογία, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Στάνλεϊ Λομπάρντο, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Κάνσας (ΗΠΑ), Άντονι Λονγκ, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών (βραβείο Irving G. Stone), Καθηγητής Λογοτεχνίας, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϊ (ΗΠΑ), Τζούλια Λουγκοβάγια, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Κολούμπια (ΗΠΑ), Α. Ν. Μάκρο (βραβείο Hobart), Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικών Γλωσσών, Κολλέγιο Τρίνιτι (ΗΠΑ, Τζων Μαγκί, Καθηγητής, Τμήμα Κλασσικών Σπουδών, Διευθυντής, Κέντρο Μεσαιωνικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Τορόντο (Καναδάς), Δόκτωρ Χριστοφίλης Μαγγίδης, Επίκουρος Καθηγητής Αρχαιολογίας, Κολλέγιο Ντίκινσον (ΗΠΑ), Τζανέτ Μαρσό, Αναπληρώτρια καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Ράιτ, Ντέιτον, Οχάιο (ΗΠΑ), Ρίτσαρντ Μάρτιν, (βραβείο Anthony and Isabelle Raubitschek) Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Στάνφορντ (ΗΠΑ), Μαρία Μαυρουδή, Καθηγήτρια Βυζαντινής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϊ (ΗΠΑ), Αλέξανδρος Μαζαράκης Αινιάν, Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Τζέιμς ΜακΚρέντι, Ομότιμος Καθηγητής (βραβείο Sherman Fairchild), Διευθυντής, Ανασκαφές στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών Σαμοθράκης, Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης (ΗΠΑ), Τζέιμς ΜακΚίοουν, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Ουισκόνσιν-Μάντισον (ΗΠΑ), Ρόμπερτ Μέτσικοφ, Καθηγητής και εφ' όρου ζωής μέλος του Διεθνούς Σωματείου Ολυμπιακών Ιστορικών, Πανεπιστήμιο Σαν Ντιέγκο Στέιτ (ΗΠΑ), Άντρεας Μελ, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Χάλε-Βίτενμπεργκ (Γερμανία), Χάραλντ Μιλς, Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Βόννης (Γερμανία), Στίβεν Μίλλερ, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϊ (ΗΠΑ), Φίλιπ Μίτσης, (βραβείο Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης) Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών και Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης (ΗΠΑ), Πήτερ Φρανζ Μίταγκ, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Κολωνίας (Γερμανία), Ντέιβιντ Γκόρντον Μίτεν (βραβείο James Loeb), Καθηγητής Κλασσικής Τέχνης και Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (ΗΠΑ), Μάργκαρετ Μουκ, Επίκουρος Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδν, Πανεπιστήμιο Αϊόβα (ΗΠΑ), Ανατόλ Μόρι, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μισούρι-Κολούμπια (ΗΠΑ), Τζένιφερ Σέρινταν Μος, Επίκουρος καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Γουέιν Στέιτ (ΗΠΑ), Ιωάννης Μυλωνόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ελληνικής Ιστορίας Τέχνης και Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Κολούμπια, Νέα Υόρκη (ΗΠΑ), Ρίτσαρντ Νόιντεκερ, Κλασσική Αρχαιολογία, Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Ρώμης (Ιταλία), Τζέιμς Νιούχαρντ, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Κολλέγιο Τσάρλστον (ΗΠΑ), Κάρολ Νιούλαντς, Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν, Μάντισον (ΗΠΑ), Τζων Μάξγουελ Ο’Μπράιαν, Καθηγητής Ιστορίας, Κολλέγιο Κουινς, Πανεπιστήμιο City Νέας Υόρκης (ΗΠΑ), Τζέιμς Ο’Χάρα (βραβείο Paddison), Καθηγητής Λατινικών, Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, Τσάπελ Χιλ (ΗΠΑ), Μάρτιν Όστουαλντ, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών (συνταξ.), Κολλέγιο Σουάρθμορ και Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών (συνταξ.) στο Πανεπιστήμιο Πενσυλβάνιας (ΗΠΑ), Όλγα Παλαγιά, Καθηγήτρια Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Βασιλική Πανούση, Επίκουρος Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών, Κολλέγιο Ουίλιαμ και Μέρι (ΗΠΑ), Μαρία Παντελιά, Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Ίρβιν (ΗΠΑ), Πάντος Πάντος, Καθηγητής, Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Άντονι Παπάλας, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Ανατολικής Καρολίνας (ΗΠΑ), Νάσος Παπαλεξάνδρου, Επίκουρος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Τέξας στο Ώστιν (ΗΠΑ), Πολυβία Παραρά, Επισκέπτης Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού, Τμήμα Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Τζωρτζτάουν (ΗΠΑ), Ρίτσαρντ Πάρκερ, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μπροκ (Καναδάς), Ρόμπερτ Πάρκερ (βραβείο Wykeham), Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Νέο Κολλέγιο Οξφόρδης (Ηνωμένο Βασίλειο), Αναστασία-Ερασμία Πεπoνή, Επίκουρος Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Στάνφορντ (ΗΠΑ), Ζακ Περό, Καθηγητής Ελληνικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Μόντρεαλ, Κεμπέκ (Καναδάς), Γιάννης Πίκουλας, Επίκουρος Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Τζων Πολίνι, Καθηγητής Κλασσικής Τέχνης και Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Βόρειας Καλιφόρνιας (ΗΠΑ), Ντέιβιντ Πότερ, Καθηγητής Άρθουρ Θυρνό Ελληνικών και Λατινικών, Πανεπιστήμιο Μίσιγκαν (ΗΠΑ), Ρόμπερτ Πάουντερ, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Κολλέγιο Βάσαρ (ΗΠΑ), Νικόλαος Πουλόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ιστορίας και κάτοχος Πανεπιστημιακής Έδρας, Σύγχρονες Ελληνικές Σπουδές, Πανεπιστήμιο ΜακΓκίλ (Καναδάς), Ουίλιαμ Ρέις, Καθηγητής Τζωρτζ Πάντισον Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ (ΗΠΑ), Τζων Ράμζι, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Ιλλινόι στο Σικάγο (ΗΠΑ), Κάρλ Ρέμπερ, Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Λωζάννης (Ελβετία), Ρας Ρεμ, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών και Θεάτρου, Πανεπιστήμιο Στάνφορντ (ΗΠΑ), Βέρνερ Ρις, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ (ΗΠΑ), Rόμπερτ Ρίβκιν, Τμήμα Αρχαίων Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μέριλαντ, Μπάλτιμορ Κάουντι (ΗΠΑ), Μπάρμπαρα Σέιλορ Ρότζερς, Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Βερμόντ (ΗΠΑ), Ρόμπερτ Ρότζερς (βραβείο Lyman-Roberts), Καθηγητής Κλασσικών Γλωσσών και Λογοτεχνίας, Πανεπιστήμιο Βερμόντ (ΗΠΑ), Νέιθαν Ρόζενσταϊν, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Οχάιο Στέιτ (ΗΠΑ), Τζων Ρόουμαν, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Νιου Χάμσαϊρ, Δόκτωρ Τζέιμς Ρόι, Υφηγητής Ελληνικής Ιστορίας (συνταξιούχος), Πανεπιστήμιο Νότινχαμ (Ηνωμένο Βασίλειο), Στήβεν Ράτλεντζ, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Τμήμα Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μέριλαντ, Κόλετζ Παρκ (ΗΠΑ), Κριστίνα Σάλοουεϊ, Επίκουρος Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Χόλινς (ΗΠΑ), Γκάι Σάντερς, μόνιμος Διευθυντής των Ανασκαφών στην Κόρινθο, Αμερικανική Σχολή Κλασσικών Σπουδών Αθηνών (Ελλάδα), Θοδωρής Σκαλτσάς, Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Εδιμβούργου (Ηνωμένο Βασίλειο), Τόμας Σκάνλον, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Ρίβερσαϊντ (ΗΠΑ), Μπερνάρντ Σμολτς, Καθηγητής Δόκτωρ Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Πανεπιστημίου Κρίστιαν - Άλμπρεχτ, Kιέλο (Γερμανία), Ρολφ Σνάιντερ, Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Μονάχου Λούντβιγκ-Μαξιμίλιαν (Γερμανία), Πήτερ Σολτς, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και Πολιτιστικής Παράδοσης, Πανεπιστήμιο Στουτγάρδης (Γερμανία), Κρίστοφ Σούλερ, Διευθυντής, Φορέας του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου για την Αρχαία Ιστορία και Επιγραφολογία, Μόναχο (Γερμανία), Πολ Σκόττον, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας και Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Λονγκ Μπιτς (ΗΠΑ), Ντανούτα Σάντσερ, Καθηγητής Κλασσικών και Μεσαιωνικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο του Ιλλινόι στο Ουρμπάνα-Σαμπέιν και μέλος της Μεσαιωνικής Ακαδημίας Αμερικής (ΗΠΑ), Τζέιμς Σίκιντζερ, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Φλόριντας (ΗΠΑ), Μέριλιν Σκίνερ, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Αριζόνα (ΗΠΑ), Νιλ Σλέιτερ (βραβείο Samuel Candler Dobbs), Καθηγητής Λατινικών και Ελληνικών, Πανεπιστήμιο Έμορι (ΗΠΑ), Πίτερ Σμιθ, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ (ΗΠΑ), Δόκτωρ Φίλιπ Σμιθ, Συνεργάτης Ερευνητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο ΜακΓκίλ (Καναδάς), Σούζαν Κερκπάτρικ Σμιθ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ανθρωπολογίας, Πανεπιστήμιο Κένισο Στέιτ (ΗΠΑ), Άντονι Σνόντγκρας, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ (Ηνωμένο Βασίλειο), Θεοδοσία Στεφανίδου-Τιβερίου, Καθηγήτρια Κλασσικής Αρχαιολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Άντριου Στούαρτ (βραβείο Nicholas C. Petris), Καθηγητής Ελληνικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϊ (ΗΠΑ), Όλιβερ Στολ, Καθηγητής Δόκτωρ, Αρχαία Ιστορία, Πανεπιστήμιο Πασάου (Γερμανία), Ρίτσαρντ Στόουνμαν, Επίτιμος Fellow, Πανεπιστήμιο Έξτερ (Ηνωμένο Βασίλειο), Ρόναλντ Στράουντ, Διακεκριμένος Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικών Γλωσσών και Λογοτεχνίας, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϊ (ΗΠΑ), Σάρα Κάλπεπερ Στράουπ, Επίκουρος Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον (ΗΠΑ), Νάνσι Σάλταν, Καθηγήτρια και Διευθύντρια, Ελληνικές και Ρωμαϊκές Σπουδές, Πανεπιστήμιο Ουέσλιαν, Ιλλινόι (ΗΠΑ), Ντέιβιντ Τάντι, Καθηγητής Κλασικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Τεννεσί (ΗΠΑ), Τζέιμς Τέιτουμ (βραβείο Aaron Lawrence), Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Κολλέγιο Ντάρτμουθ, Μάρθα Τέιλορ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κλασσικών Σπουδών, Κολλέγιο Λογιόλα, Μέρυλαντ, Πέτρος Θέμελης, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Αθήνα, Έμπερχαρντ Τόμας, Δόκτωρ, Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Πανεπιστημίου Κολωνίας (Γερμανία), Μιχάλης Τιβέριος, Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Μάικλ Τουμάζου, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Κολλέγιο Ντέιβιντσον (ΗΠΑ), Στίβεν Τρέισι, Ομότιμος Καθηγητής Ελληνικών και Ρωμαϊκών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Οχάιο (ΗΠΑ), Καθηγητής Δόκτωρ Έριχ Τραπ, Αυστριακή Ακαδημία Επιστημών, Πανεπιστήμιο Βόννης (Γερμανία), Στήβεν Τρζασκόμα, Επίκουρος Καθηγητής Κλασσικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Νιου Χαμσάιαρ (ΗΠΑ.), Βασιλική Τσαμακντά, Καθηγήτρια Χριστιανικής Αρχαιολογίας και Βυζαντινής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Μάιντς (Γερμανία), Κρίστοφερ Τάπλιν, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ (Ηνωμένο Βασίλειο, Γκρέτσεν Άμχολτζ, Λέκτορας, Κλασσικές Σπουδές και Ιστορία Τέχνης, Πανεπιστήμιο Μασαχουσέτης, Βοστώνη (ΗΠΑ), Πάνος Βαλαβάνης, Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθανάσιος Βεργκάντος, Προσωρινός Αναπληρωτής Kαθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Κολλέγιο Φράνκλιν και Μάρσαλ, Λάνκαστερ, Πενσυλβάνια, Κριστίνα Βέστερ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κλασικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Γουατερλού (Καναδάς), Εμμανουήλ Βουτυράς, Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Σπύρος Βρυώνης Τζούνιορ (βραβείο Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης), Ομότιμος Καθηγητής Ελληνικού Πολιτισμού και Κουλτούρας, Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης (ΗΠΑ), Μάικλ Ουόλμπανκ, Ομότιμος Καθηγητής Ελληνικής, Λατινικής και Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Κάλγκαρι (Καναδάς), Μπόνα Ουέσκοουτ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Ιστορία της Τέχνης και Αρχαίες Μεσογειακές Σπουδές, Πανεπιστήμιο Έμορι (ΗΠΑ), Χέκτορ Ουίλιαμς, Καθηγητής Κλασσικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Μπρίτις Κολούμπια (Καναδάς), Ρότζερ Ουίλσον, Καθηγητής Αρχαιολογίας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Διευθυντής, Κέντρο Σπουδών της Αρχαίας Σικελίας, Πανεπιστήμιο Μπρίτις Κολούμπια, Βανκούβερ (Καναδάς), Ένγκελμπερτ Βίντερ, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Mίνστερ (Γερμανία), Τίμοθι Ουίντερς, Διδάκτωρ, Απόφοιτος και Διακεκριμένος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Όστιν Πέι Στέιτ (ΗΠΑ), Μάικλ Ζαρντ, Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Κολωνίας (Γερμανία), Πάουλ Τσάνκερ, Ομότιμος Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μονάχου (Γερμανία).

Read more...

Ο ΤΡΟΜΟΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ... ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ

Ο ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΚΑΙ Ο ΥΠΟΛΟΙΠΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ.

Μετά την καυτή Μύκονο, ήρθε η ώρα να καεί και πάλι η Αθήνα… Όλοι το γνωρίζουμε, όλοι μπορεί και να το φωνάζουμε, μα κάποιοι στην κυβέρνηση δεν λένε να καταλάβουν πως κάποια από τα καλο-αναθρεμμένα παιδάκια των εύπορων και ευκατάστατων οικογενειών κρύβονται πίσω από τις κουκούλες που καταστρέφουν περιουσίες πολιτών αλλά και του δημοσίου.

Τώρα που το καλοκαίρι τελειώνει, τα παιδάκια γυρίζουν από τη Μύκονο, τη Χαβάη, τις Μαλδίβες ή από τα άλλα εξωτικά μέρη για τις διακοπές της ελίτ κοινωνίας και είναι αποφασισμένα να αγωνιστούν για την ταξική ισότητα επιβάλλοντας την πλήρη αταξία. Ήδη, κάνουν πρόβες σε κάποια νησιά, μεγαλουργώντας στην κυριολεξία και εμφανίζοντας τις νέες τακτικές που πρόκειται να ακολουθήσουν τη νέα χρονιά εμπρησμών και καταστροφών.

Ξέρουμε ήδη πως έμαθαν από προηγούμενα «τσακίσματα» και έχουν επανασχεδιάσει τρόπους «απαλλοτρίωσης» ή «αγωνιστικών παρεμβάσεων». Ήδη κάποιοι από αυτούς που επέστρεψαν νωρίς στα Εξάρχεια, μεταφέρουν το «νέο αγωνιστικό πνεύμα» και έχουν δοκιμάσει μερικές φορές να «ανάψουν τα αίματα» (επιτιθέμενοι σε παρακείμενες διμοιρίες των ΜΑΤ ή καίγοντας σκουπίδια μαζί με τους κάδους για να μην καταλήξουν στις χωματερές και βλάψουν το περιβάλλον), όταν τους τελείωσε η βότκα έπρεπε να αποφασίσουν με τι ποτό θα συνεχίσουν… «Μιλάνε» ήδη για νέες «στρατηγικές» και πως θα κάνουν την αστυνομία να ψάχνεται…

Το θέμα όμως είναι πως «μιλάνε» πολύ…

Κάποιοι άλλοι, σοβαρά σκεπτόμενοι «αναδομητές» έχουν κυκλοφορήσει και αφίσα για την απελευθέρωση του Κουνταρδά…!!! Καλά, δεν τους έχει πει κανείς πως ο Κουνταρδάς παραδόθηκε μόνος του στις αρχές; Δεν τους ενημέρωσαν πως «αποχώρησε» από την παρέα τους επειδή φοβόταν πως η ζωή του κινδύνευε από τους συντρόφους του; Γιατί ζητάνε την απελευθέρωσή του, όταν δεν την θέλει ούτε ο ίδιος; Κέρδισε το 10λεπτο της δημοσιότητάς του και πήρε και κάτι παραπάνω, γιατί παραδόθηκε εν καιρώ ελλείψεως ειδήσεων…!

Καλά, είναι τόσο «δημοκράτες» αυτοί οι κουκουλοφ(λ)ώροι που δεν σέβονται ούτε την οικειοθελή παράδοση του πρώην συντρόφου τους; Το έχουν «κάψει» τελείως; Αν συμβαίνει αυτό, η αστυνομία φέρει την ευθύνη επειδή δεν έχει συλλάβει ακόμη τον έμπορο κοκαΐνης που λανσάρει σκάρτο πράγμα στην αγορά και αποτελείωσε και το τελευταίο ίχνος εγκεφαλικής ουσίας που μπορεί τα «καλόπαιδα» να είχαν στο εσωτερικό του κρανίου τους… Δυστυχώς, από εδώ και πέρα θα υπάρχει μόνο κενό… ατελείωτο κενό…

Σαν ιστολόγιο και μετά από ατελείωτη πίεση που δεχθήκαμε από σειρά μηνυμάτων που μας εστάλησαν, καταδικάζουμε την αστυνομία για την τραγική της αμέλεια να αφήσει να κυκλοφορεί ελεύθερος ένας καταστροφέας εγκεφάλων, ένας έμπορος κοκαΐνης που δεν σέβεται τα χρήματα που του δίνονται από τα πλουσιόπαιδα με τις κουκούλες…
Τα παιδιά με τις κουκούλες έρχονται… και έρχονται για να εκδικηθούν για τα τσακίσματα που έφαγαν λίγο πριν τις διακοπές τους…

Η κυβέρνηση τι προτίθεται να κάνει γι αυτό;
Έχω την εντύπωση (διορθώστε με αν κάνω λάθος) πως υπάρχει ακόμη υπουργός Εσωτερικών… ή είναι φήμη που έμεινε να πλανάται; Κύριε Παυλόπουλε, έχετε κάποιον σχεδιασμό; Η Αθήνα πρόκειται και πάλι να απειληθεί με επεισόδια, που ίσως αυτή τη φορά να είναι καλύτερα σχεδιασμένα, ποιοτικά αναβαθμισμένα και με μεγαλύτερη ποικιλία μετώπων αλλά και συμμετεχόντων (μην ξεχνάμε και τους αγανακτισμένους λαθρομετανάστες…).
Σε κάποιες περιπτώσεις γίνονται «εξοστρακισμοί»… τους έχετε ακουστά κύριε Παυλόπουλε ή μήπως ήρθε η ώρα να γνωρίσετε τι σημαίνει ο εξοστρακισμός όπως τον εννοούσαν οι αρχαίοι Αθηναίοι;
Κωνσταντίνος

ΠΗΓΗ: ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Read more...

ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ... ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ...

ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ...

Ο ΕΝ ΛΟΓΩ ΚΥΡΙΟΣ ΜΕ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ, ΤΟΣΟ ΑΥΤΟΣ ΟΣΟ ΚΑΙ Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ, ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΤΕΛΕΙ ΥΠΟ ΚΑΘΕΣΤΟΣ ΚΑΤΟΧΗΣ.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο ίδιος όμως προτίμησε να κάνει το κόρτε του στον κοσμοπολιτισμό του Αιγαίου εκεί που ακόμη δεν άπλωσε το χέρι της η ιπτάμενη αλητεία των γειτόνων μας...

Η δε υπουργός του, ασχολειται με το δικό της ιδιότυπο κόρτε προσβλέποντας στην ανάληψη υπερεθνικών αξιωμάτων.

Το να πούμε ντροπή είναι λίγο.

Λίγο γιατί αν η ντροπή μπορούσε ν αγγίξει τέτοιους πολιτικούς, θα έπρεπε να είχαν παραιτηθεί από την πίεση της ατολμίας τους και της αναποφασιστικότητάς τους.

Οργή χρειάζεται.

Οργή ασυμβίβαστη και αποφασιστική καταδίκη.

Γιατί όλοι αυτοί δεν είναι απλά ανίκανοι...

Δεν είναι απλά άτολμοι και υποταγμένοι...

Αδιαφορούν επιδεικτικά για την Ελλάδα...

Αδιαφορούν για το μέλλον του τόπου...

Προσβάλουν και υποτιμούν κατάφωρα τον Ελληνικό λαό.

ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΟΝΤΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΣΕ ΡΟΛΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ.

ΟΙ ΜΕΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ...

ΚΙ Ο ΛΕΒΕΝΤΟΝΙΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΟΠΕΡΝΑ ! ! !

Παραθέτουμε στη συνέχεια απόσπασμα από δημοσίευμα του "ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ", έτσι για να τους προκαλέσουμε να το διαψεύσουν, όσο εμείς θα οργιζόμαστε για την κατάντια τους.

"Ενας από τους πιο χλιδάτους υπουργούς της κυβέρνησης είναι χωρίς αμφιβολία ο υφυπουργός Εξωτερικών κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, γόνος μιας μεγάλης επιχειρηματικο-πολιτικής δυναστείας, καθώς φαίνεται να έχει έρθει στον κόσμο με προορισμό να κυβερνάει τον τόπο. Δεν είναι άλλωστε ο μόνος από τους
κληρονόμους των δεξιών τζακιών που αντιλαμβάνονται την πολιτική ως προέκταση της καλής ζωής και δεν δείχνουν διατεθειμένοι να κάνουν εκπτώσεις στις συνήθειές τους, ακόμα και όταν εκλέγονται βουλευτές στα υποβαθμισμένα προάστια της Αθήνας.

Φέτος ο φανατικός εργένης υφυπουργός Εξωτερικών χάρηκε για δεύτερη φορά τις
διακοπές του πάνω στο σκάφος του, ένα κομψό πενηντάποδο Uniesse, αξίας (καινούριο) 880.000 ευρώ, το οποίο όμως αγόρασε μεταχειρισμένο, το 2007, αντί 178.000 ευρώ, από τον πρώην υφυπουργό Αμυνας κ. Σπήλιο Σπηλιωτόπουλο. Στη φορολογική του δήλωση, μάλιστα, ο γοητευτικός Μιλτιάδης εμφανίζεται να κατέχει το 70% του Uniesse, χωρίς να διευκρινίζεται πού ανήκει το υπόλοιπο 30%.

Κατέχοντας, μάλιστα, προφανώς και την τέχνη της σημειωτικής φρόντισε να βαφτίσει το
σκάφος του «Follow me», δημιουργώντας με αυτήν την αμφισημία πλήρη σύγχυση. Γιατί κανείς δεν ξέρει σε ποιους ακριβώς ζητά να τον ακολουθήσουν καθώς θαλασσοδέρνεται στο Αιγαίο: στον λαό της Β’ περιφέρειας της Αθήνας που τον εκλέγει βουλευτή; Στα μοντέλα που συναναστρέφεται στις ελεύθερες ώρες του ή στην (οικονομική) κρίση;

Σημασία έχει ότι ο κ. Βαρβιτσιώτης κατάφερε φέτος να ξεκουραστεί, γιατί όπως φαίνεται
έρχονται εκλογές και θα πρέπει να τρέχει σε λίγο να μαζέψει σταυρούς για να επανεκλεγεί βουλευτής. Φέτος λοιπόν οι αποδράσεις του υφυπουργού Εξωτερικών ξεκινούσαν Σάββατο. Οι κακές γλώσσες μάλιστα των ανταγωνιστών του στη Β’ Αθήνας, λένε ότι ο Μιλτιάδης φρόντιζε να κάνει δηλώσεις στα κανάλια το Σάββατο και ύστερα να σαλπάρει για τα νησιά.

Στα τέλη Ιουλίου βρέθηκε για λίγο στην Υδρα, για να μετακομίσει γρήγορα στη Μύκονο με ελικόπτερο που του παραχώρησε φίλος του εφοπλιστής. Το Νησί των Ανέμων υπήρξε ανέκαθεν ο αγαπημένος προορισμός του κ. Βαρβιτσιώτη, που λατρεύει να τρώει τα μεσημέρια στον Πάνορμο ή στην Ψαρού και να διασκεδάζει τα βράδια στα in μαγαζιά του κυκλαδίτικου αυτού παραδείσου.

Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα για την παραδοσιακή σαββατιάτικη δήλωση και έφυγε με την παρέα του -όσοι τον συνάντησαν έχουν να λένε για το καλό του γούστο στο ασθενές φύλο- για να εξερευνήσει τις δυτικές Κυκλάδες. Σίφνος, Μήλος και λίγο Κίμωλος. Αργότερα τον είδαν και στη μαγευτική, όσο και εναλλακτική, Αστυπάλαια, που φημίζεται για τις αστακομακαρονάδες της.

Στα μεσοδιαστήματα, όταν δηλαδή βρισκόταν στην Αθήνα, δεν παρέλειπε να επισκέπτεται τακτικά -δηλαδή σχεδόν κάθε βράδυ- το «Μπαλτάζαρ» ή το «Βίλα Μερσέντες», από τα αγαπημένα του στέκια, από την εποχή που ήταν ακόμα απλώς βουλευτής και αδημονούσε να γίνει πριν από τα σαράντα του υπουργός. Οπως και έγινε, αφού οι συμφωνίες που κλείνουν τα μεγάλα πολιτικά σπίτια τηρούνται -έστω και με καθυστέρηση- πάντα!"

Read more...

ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙΤΕ ΟΡΘΙΟΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ???

ΜΕ ΤΑ ΑΝΕΞΟΔΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ Η ΝΤΟΡΑ ΤΑΥΤΙΣΕ ΤΗΝ ΑΞΙΠΙΣΤΙΑ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΜΑΣ ΟΣΟ ΔΕΝ ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΣΟ Η ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ.

Νέα πρόκληση των Τούρκων στο Αιγαίο, όπου για πρώτη φορά πραγματοποίησαν υπερπτήσεις πάνω από ελληνικό νησί με τα μαχητικά τους να πετούν ταυτόχρονα σε διαφορετικά ύψη.

Σχηματισμός οχτώ τουρκικών αεροσκαφών τύπου F-16 εισήλθε στο FIR Αθηνών, ανατολικά της Ρόδου στις 16:00. Από τον σχηματισμό, 28 λεπτά αργότερα, αποσπάστηκαν τέσσερα αεροσκάφη και πραγματοποίησαν υπερπτήση στους Φούρνους σε ύψος 3.600 ποδών (1.100 μέτρα).

Την ίδια ώρα, τα άλλα τέσσερα τουρκικά μαχητικά, πετώντας σε δύο ζεύγη, πέταξαν και αυτά πάνω από τους Φούρνους σε ύψος 7.800 ποδών (2.380 μέτρα) και 21.000 (6.400 μέτρα) αντίστοιχα. Ελληνικά μαχητικά απογειώθηκαν και έσπευσαν στην περιοχή. Αναγνώρισαν και αναχαίτισαν τα τουρκικά με τα οποία σημειώθηκαν αερομαχίες έως ότου εξέλθουν του FIR Αθηνών στις 16:35, νότια της Σάμου.


Λίγη ώρα νωρίτερα, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ πτέραρχος Ιωάννης Γιάγκος πραγματοποιούσε επίσκεψη στο Αρχηγείο Στόλου, συνοδευόμενος από τον αρχηγό ΓΕΝ αντιναύαρχο Γ. Καραμαλίκη.

Read more...

ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ. ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΝΤΟΡΑ ΚΑΙ ΣΟΥΦΛΙΑΣ

ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Την παραίτηση από το βουλευτικό του αξίωμα κατέθεσε στο πρόεδρο του Κοινοβουλίου ο Γιάννης Μανώλης, μια εβδομάδα πριν την έναρξη των εργασιών του γ' θερινού τμήματος της Βουλής. Σκοπός, όπως είπε, να διευκολύνει τον πρωθυπουργό εν όψει της ΔΕΘ. Ο τέως, πια, βουλευτής Αργολίδας, καλεί τον Κώστα Καραμανλή να μην προχωρήσει στην προκήρυξη εκλογών «αυτοκτονίας» και εξαπολύει επίθεση, χωρίς να τους κατονομάζει, στη Ντόρα Μπακογιάννη, αλλά και στο Γιώργο Σουφλιά.

Ο Γιάννης Μανώλης αναφέρει ότι ο Κώστας Καραμανλής έχει υποχρέωση να ν' αναλάβει πρωτοβουλίες, ώστε να μην οδηγηθεί η Νέα Δημοκρατία σε εκλογική αυτοκτονία, η οποία θα τη φέρει στα πρόθυρα της διάσπασης και τον καλεί να μην υποκύψει στις πιέσεις όσων προτείνουν πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

"Φωτογραφίζοντας" την υπουργό Εξωτερικών, κάνει λόγο για κάποιους που ανυπομονούν να ηγηθούν της Νέας Δημοκρατίας, ακόμη κι αν αυτό προϋποθέτει βαριά ήττα του κόμματος στις εκλογές. "Τούτες τις δύσκολες για την παράταξη στιγμές, όσοι την πλήγωσαν με την εμπλοκή τους σε υποθέσεις σκανδάλων, όσοι με τις γκάφες τους, τη συμπεριφορά τους και τις παραλήψεις τους έβαλαν τη νέα Δημοκρατία στο κάδρο του σκανδάλου της Siemens και όσοι αμφισβητούν το δικαίωμα του πρωθυπουργού, να επιλέγει τους υπουργούς του δηλώνοντας αμετακίνητοι και απαιτώντας το βόλεμα των δικών τους ενώ θέτουν βέτο ακόμη και σε αλλαγές περιφερειαρχών, οφείλουν να καταλάβουν ότι οι οπαδοί της Νέας Δημοκρατίας διαθέτουν και κρίση και μνήμη", σημειώνει.

Ο Γ. Μανώλης αφήνει αιχμές και για τον Γιώργο Σουφλιά, με αφορμή τις πληροφορίες ότι εισηγήθηκε στον πρωθυπουργό εκλογές τον Οκτώβριο. Κάνοντας έμμεση αναφορά στις φήμες που θέλουν τον έμπειρο πολιτικό να ενδιαφέρεται για την προεδρία της Δημοκρατίας, αναφέρει ότι κάποιοι τάσσονται υπέρ των εκλογών αυτοκτονίας "επειδή επιθυμούν για τον εαυτό τους σημαντικό θεσμικό διακομματικό ρόλο".

Ο τέως βουλευτής Αργολίδας σημειώνει ότι κανείς δεν θα κατηγορήσει τον Κώστα Καραμανλή εάν δεν κερδίσει μια συνεχόμενη τρίτη εκλογή. Οφείλει όμως να οδηγήσει τη νέα Δημοκρατία σε αυτοκάθαρση, προσθέτει και εκτιμά ότι η ιστορία θα τον κρίνει με αυστηρότητα, αν ανοίξει ο ίδιος τον δρόμο προς μια μεγάλη ήττα.

Την έδρα του Γιάννη Μανώλη στη Βουλή καταλαμβάνει ο Δημήτρης Κρανιάς.


Ολόκληρη η δήλωση του Γιάννη Μανώλη έχει ως εξής:

"Κατέθεσα σήμερα στον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων την παραίτησή μου από το βουλευτικό αξίωμα για να διευκολύνω τον Πρωθυπουργό ενόψει της ΔΕΘ, να ανταποκριθεί στις ιστορικές ευθύνες που έχει απέναντι στην παράταξη, τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και τα εκατομμύρια των πολιτών που τον τίμησαν αναδεικνύοντας τον αρχηγό και δύο φορές πρωθυπουργό. Έχει υποχρέωση έστω και την ύστατη αυτή ώρα να αναλάβει τις πρωτοβουλίες που απαιτούνται ώστε να μην οδηγηθεί η παράταξή μας σε εκλογική αυτοκτονία που θα τη φέρει σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης με ορατό ακόμη το ενδεχόμενο της διάσπασης.

Αυτό που ζητούν τα εκατομμύρια των νεοδημοκρατών που γαλουχήθηκαν με τις ιδεολογικές αρχές και τις ηθικές αξίες αυτής της παράταξης, είναι να μην υποκύψει σε όσους του προτείνουν εκλογές αυτοκτονίας. Κάποιοι, επειδή ανυπομονούν να ηγηθούν του κόμματος έστω και αν αυτό προϋποθέτει βαριά ήττα και δραματική συρρίκνωση και κάποιοι άλλοι επειδή επιθυμούν για τον εαυτό τους σημαντικό θεσμικό διακομματικό ρόλο. Τούτες τις δύσκολες για την παράταξη στιγμές, όσοι την πλήγωσαν με την εμπλοκή τους σε υποθέσεις σκανδάλων, όσοι με τις γκάφες τους, τη συμπεριφορά τους και τις παραλήψεις τους έβαλαν τη νέα Δημοκρατία στο κάδρο του σκανδάλου της Siemens και όσοι αμφισβητούν το δικαίωμα του πρωθυπουργού, να επιλέγει τους υπουργούς του δηλώνοντας αμετακίνητοι και απαιτώντας το βόλεμα των δικών τους ενώ θέτουν βέτο ακόμη και σε αλλαγές περιφερειαρχών, οφείλουν να καταλάβουν ότι οι οπαδοί της Νέας Δημοκρατίας διαθέτουν και κρίση και μνήμη.

Το σύνθημα που μαζί με τα εκατομμύρια των φίλων της Νέας Δημοκρατίας βροντοφωνάζαμε για χρόνια στις πλατείες ήρθε η ώρα του Καραμανλή” γίνεται σήμερα περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να αφήσει την ευκαιρία αυτή να χαθεί. Οφείλει να προχωρήσει σ' αυτό που δεν έκανε δύο χρόνια τώρα, να οδηγήσει την παράταξη στην αυτοκάθαρση που χρειάζεται βάζοντας το μαχαίρι στο κόκαλο, και να ξαναδώσει ελπίδα και όραμα στους πληγωμένους και απογοητευμένους Νεοδημοκράτες.

Κανένας δεν θα τον κατηγορήσει εάν δεν κερδίσει μια συνεχόμενη τρίτη εκλογή. Θα το κρίνει όμως αυστηρά η ιστορία εάν δεν το προσπαθήσει και εάν ανοίξει ο ίδιος τον δρόμο προς μια μεγάλη ήττα, μια δραματική συρρίκνωση και επομένως μια βαθιά κρίση και ενδεχόμενη διάσπαση".

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Read more...

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ Η ΔΟΥΛΟΠΡΕΠΕΙΑ ! ! ! ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ ή ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ?

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟ ΑΛΛΑ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ! ! !

Μετά την επίσκεψη του νέου γ.γ του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα, ένα νέο πλέγμα πιέσεων διαμορφώνεται και τείνει να πνίξει και τυπικά, κάθε έννοια εθνικής προτεραιότητας στην εξωτερική πολιτική.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι ΝΑΤΟικοί σχεδιασμοί απαιτούν συγκεκριμένη ρότα στη διαχείριση των γεωπολιτικών υποθέσεων.

Η ελληνικές κυβερνήσεις, εδώ και χρόνια έχουν απεμπολήσει ακόμη και αυτή τη στοιχειώδη λογική της «κόκκινης γραμμής»

Κι αυτό το εκρηκτικό μείγμα πιέσεων και υποχωρήσεων που ανατροφοδοτούν καινούριες πιέσεις, φέρνει την πατρίδα μας αντιμέτωπη με δυσκολοξεπέραστα αδιέξοδα και την καθιστά θύμα των επικίνδυνων Νεοταξικών σχεδιασμών.

Τα πολιτικά κόμματα δείχνουν να έχουν παραδοθεί σύσσωμα, και ν αποτελούν πλέον κομμάτι αναπόσπαστο σ αυτό το επικίνδυνο πάζλ των γεωπολιτικών ανακατατάξεων στην ευρύτερη περιοχή της Βαλκανικής.

Η πολιτική ηγεσία του τόπου αποδεικνύεται ελαχιστότατη, ανίκανη και απρόθυμη να εμπνευστεί από τη φλόγα της ψυχής του ελληνικού λαού, να πει το «ΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΗ ΠΑΡΕΚΕΙ» και να ορθώσει το ανάστημά της απέναντι σε όσους τον επιβουλεύονται.

Η ευθύνη τους απέναντι στο μέλλον της Βαλκανικής είναι ιστορική και δυστυχώς δεν την αναλογίζονται.

Απέναντι στο σύνολο της πολιτικής ηγεσίας ανοίγονται δυο δρόμοι, και το σύνολο του πολιτικού κόσμου σε τελευταία ανάλυση (από τον πρόεδρο της δημοκρατίας μέχρι και το μικρότερο κόμμα του ελληνικού κοινοβουλίου) θα κριθεί και από την τελική του επιλογή ανάμεσα σε αυτούς.

Ο ένας δρόμος, είναι ο δρόμος της υποταγής.
Είναι ο δρόμος που χάραξε το ΠΑΣΟΚ με τον ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ και τον Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.
Είναι ο δρόμος της Μαδρίτης και των Ιμίων.
Είναι ο δρόμος της ντροπής.
Και του οποίου δρόμου το δίδυμο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ – ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ αποδείχθηκαν άξιοι συνεχιστές, διαψεύδοντας κάθε περί του αντιθέτου προσδοκία.

Ο άλλος είναι ο δρόμος της εθνικής υπερηφάνειας.
Είναι ο δρόμος που έστω και την τελευταία στιγμή αν επιλέξουν αυτοί οι …ελάχιστοι πολιτικοί που μας κυβερνούν, ωφελημένη θα είναι μόνο η Ελλάδα.

Πεδίον δόξης λαμπρόν, αποτελεί το Κυπριακό και το Αιγαίο.
Το Κυπριακό που σχεδόν εγκαταλείφθηκε στους επικίνδυνους καριερίστικους αυτοσχεδιασμούς Χριστόφια…
Και το Αιγαίο που - προδοτικά θα τολμούσα να πω - παραχωρείται βορά στον ανεξέλεγκτο τουρκικό επεκτατισμό.

Η ανάγκη για άμεση μεταστροφή της εξωτερικής πολιτικής, προκειμένου να μην αποτελέσουν ούτε το Κυπριακό ούτε το Αιγαίο το Βατερλώ της Ελλάδας, αποκτά πλέον στις μέρες μας επείγοντα χαρακτήρα.

Η Ελλάδα οφείλει άμεσα να υψώσει το ανάστημά της και να ανακτήσει έτσι .όχι μόνο τη χαμένη της αξιοπρέπεια αλλά και την αναγκαία της δυναμική.

Στην κατεύθυνση αυτή, οι άμεσες προτεραιότητες στην εξωτερική πολιτική είναι δύο:

1. Άμεση ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ανακοπή της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

2. Επαναφορά του ΕΝΙΑΙΟΥ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ Ελλάδας – Κύπρου και παράλληλη κλιμάκωση των ενδεδειγμένων πρωτοβουλιών προκειμένου το ενιαίο αμυντικό δόγμα ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΕΙ άμεσα ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΔΟΓΜΑ, ικανό να τροποποιήσει άρδην τα επικίνδυνα δεδομένα. Να ακυρώσει την κλιμάκωση της τουρκικής αλητείας στο Αιγαίο, και να αποκαταστήσει τα νόμιμα στο status quo της περιοχής.

Κάθε ολιγωρία, εφησυχασμός και επανάπαυση ως προς τα παραπάνω, ισοδυναμεί αντικειμενικά με ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται.

Read more...

ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΗ ΘΑ ΚΑΤΡΑΚΥΛΗΣΕΤΕ ???

Αιγαίο - Κύπρος - Μειονότητες

Εισαγωγή

Το ζήτημα του Αιγαίου καθώς και της μεθοριακής γραμμής ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία καθορίζεται στο μεγαλύτερο κομμάτι της κυρίως με την γνωστή συνθήκη της Λοζάνης καθώς και σε μικρότερη μέρη της με άλλες συνθήκες, όπως για παράδειγμα η συμφωνία για την παράδοση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από την Ιταλία.

Η πραγματικότητα όμως είναι πως ποτέ η Άγκυρα δεν αναγνώρισε ουσιαστικά τα όσα ορίζουν στο μεγαλύτερο κομμάτι αυτές οι συνθήκες, θεωρώντας πως στρατηγικά τα νησιά του Αιγαίου μέχρι τον 25 μεσημβρινό είναι προέκταση του ηπειρωτικού χώρου που κατέχει και θα έπρεπε να έχει τον πλήρη έλεγχο ως εκεί.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αφού ο κόσμος άρχισε να βγαίνει σιγά σιγά από την φρίκη του, οι επιτελείς της Άγκυρας άρχισαν να εφαρμόζουν με συνέπεια (οφείλουμε να τους το αναγνωρίσουμε) τα σχέδια τους για την αναπροσαρμογή όσων θεωρούσαν πως έχασαν και τα εδικαιούντο.
Ξεκίνησαν λοιπόν πρώτα να τακτοποιήσουν τα ανοικτά εσωτερικά μέτωπα φροντίζοντας να μην έχουν προβλήματα με τους Έλληνες που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη (οι Κούρδοι ακόμη δεν είχαν ξεκινήσει ένοπλο αγώνα). Είχαμε λοιπόν τα γνωστά γεγονότα του Σεπτεμβρίου 1955.
Το επόμενο βήμα ήταν να κλείσει το για αυτούς μέτωπο της Κύπρου, εκεί λοιπόν άρχισαν τις επεμβάσεις τους με τους γνωστούς βομβαρδισμούς του 1963/64 δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο πως το μόνο που περίμεναν ήταν απλά την κατάλληλη στιγμή. Μην ξεχνάτε την στρατηγική θέση της Κύπρου σχετικά με την Μέση Ανατολή και τις δυνατότητες που δίνει σε όποιον την ελέγχει για επιτήρησή της και επεμβάσεις.

Είναι σαφές πως το βήμα που έκανε η Τουρκία το 1974 δεν ήταν τίποτα λιγότερο από την εφαρμογή των σχεδίων που για χρόνια ήταν έτοιμα στα συρτάρια και της Άγκυρας αλλά και των Υπουργείων Εξωτερικών μεγάλων χωρών του ΝΑΤΟ. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν το λάθος που θα έκανε η Ελληνική και Ελληνοκυπριακή πλευρά.
Μέχρι στιγμή διακρίνουμε την συνέπεια στην εφαρμογή των σχεδίων της Άγκυρας με μια ευλαβική τήρηση της λογικής να θέλει ένα μείζον επεισόδιο ανά δεκαετία.

Αιγαίο

Έχοντας κλείσει τα μέτωπα των μειονοτήτων (Εκτός Κούρδων βέβαια οι οποίοι πλέον έχουν πάρει τα όπλα) αλλά και της Κύπρου το επόμενο βήμα ήταν το Αιγαίο.
Πάγια επιδίωξη της είναι η διχοτόμησή του στον 25 μεσημβρινό με τον πλήρη έλεγχο της περιοχής.
Κάνω μια παρένθεση, εξηγώντας πως άλλο το γνωστό FIR Αθηνών και άλλο τα εθνικά χωρικά ύδατα και ο εθνικός εναέριος χώρος.
Το πρώτο ταυτίζεται με την μεθόριο με πλήρη έλεγχο όλου του εναέριου χώρου από την Ελλάδα με υπογραφή της Άγκυρας όταν έγινε ο ορισμός του. Το δεύτερο είναι ο εναέριος χώρος και τα χωρικά ύδατα που δικαιούται να έχει υπό τον πλήρη έλεγχό της μια χώρα και εκτείνεται από την οριογραμμή του ηπειρωτικού κορμού ενός νησιού ή της χώρας.

Αυτό ορίζεται παγκοσμίως στα 6 ναυτικά μίλια και για τα δύο (ύδατα-αέρα) με την δυνατότητα κατόπιν της γνωστής συμφωνίας του Montego Bay το 1982 να επεκταθεί στα 12 ναυτικά μίλια. Υπενθυμίζω μια ακόμη κίνηση κλιμάκωσης απο πλευράς Τουρκίας, με την ανακοίνωση πως πιθανή εφαρμογή της συνθήκης απ την Ελλάδα στο Αιγαίο, αποτελεί casus beli δηλαδή αιτία πολέμου.
Ήθελα να ήξερα ήμαστε κυρίαρχο κράτος;
Το παράδοξο της Ελλάδος είναι πως για λόγους έγκαιρης προειδοποίησης μονομερώς από το 1931 με προεδρικό διάταγμα. Είναι κάτι το οποίο έχει γίνει μονομερώς από την πλευράς μας και δεν το αναγνωρίζει το ΝΑΤΟ.
Κλείνω λοιπόν την παρένθεση συνεχίζοντας με τις συνεπείς προσπάθειες της γείτονος μετά το 1974 στο θέατρο του Αιγαίου.

Ξεκινάμε με την πρώτη προσπάθεια εν έτη 1976 και την πρόθεσή της να βγάλει για έρευνες υδρογοναθράκων στο Αιγαίο το ερευνητικό σκάφος "ΧΟΡΑ" κάτι το οποίο τελικά δεν έγινε.

Εν έτη 1987 η συνεπής στρατηγική των ανά τακτικά χρονικά διαστήματα κρίσεων συνεχίστηκε με την προσπάθεια να κάνει έρευνες στο Αιγαίο με το ερευνητικό "Σισμίκ".Η σθεναρή στάση της Ελλάδος και η ετοιμότητα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων για κάθε ενδεχόμενο οδήγησε την Τουρκία στο να μην πραγματοποίηση την κίνησή της.

Εννέα χρόνια μετά τον Ιανουάριο του 1996 εν μέσω ακυβερνησίας ένεκα της ασθένειας του εκλεγμένου πρωθυπουργού οι Τούρκοι δεν έχασαν την ευκαιρία.
Με όχημα την κίνηση των δημοσιογράφων της Χουριέτ και στην εξέλιξη της κρίσης που είχε αρχίσει να κλιμακώνεται οι ναυτικές δυνάμεις (κυρίως) των δυο χωρών βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής γύρω από τα νησάκια. Η κατάληξη τραγική, τρεις έλληνες νεκροί και υποστολή της ελληνικής σημαίας από ελληνικό έδαφος για πρώτη φορά τα τελευταία 51 χρόνια (άλλο κεφάλαιο η Κύπρος). Οι γκρίζες ζώνες ήταν πλέον στη ζωή μας...

Επίλογος

Είναι προφανές πως η γείτονα χώρα με συνέπεια προγραμματισμό και τακτική προσπαθεί να επιτύχει τους σκοπούς της.
Σε μια διαρκή κρίση λοιπόν με συνεχής φθορά του ελληνικού κράτους τόσο οικονομικά σε εξοπλιστικά προγράμματα όσο και σε ανθρώπινο δυναμικό γνωρίζει πως τα όρια της χώρας εξαντλούνται και με μαθηματική ακρίβεια κάποια στιγμή θα καταρρεύσει.
Το ζήτημα λοιπόν είναι προλαβαίνοντας αυτή την κατάρρευση, πότε επιτέλους η ελληνική πλευρά θα αποφασίσει να προασπίσει τα συμφέροντα του ελληνικού λαού;
Κάθε σοβαρό κράτος αντιδρά και φροντίζει να κάνει σαφές πως δεν είναι δυνατό να επιβουλεύονται τα δικαιώματά του.

Γιατί δεν το κάνει;

Γιατί προτιμά την επιλογή του κατευνασμού όπως έχει περιγραφεί;

Γιατί πολλές φορές η ίδια ακολουθεί πρακτικές που την αποδυναμώνουν;

Γιατί δεν δίνουμε στους πολίτες αυτής της χώρας την πιθανότητα για ένα καλύτερο μέλλον μέσα από τον υποθαλάσσιο πλούτο του Αιγαίου;

Τα γιατί είναι πολλά και με πολιτικές προεκτάσεις στις οποίες δεν θα επεκταθούμε.
Ο ελληνισμός στην μακραίωνη ιστορία του επιβίωσε χάρις στην θάλασσα και την κατοχή του Αιγαίου... αλήθεια ήμαστε σίγουροι πως ένα διχοτομημένο Αιγαίο με ελληνικά νησιά και εναέριο χώρο (6+6) υπό τουρκική έρευνα και διάσωση θα μπορέσουν να επιβιώσουν από μια πληγωμένη Ελλάδα;

Αν ναι για πόσο... και για πόσο θα αντέξει η ηπειρωτική χώρα και η Θράκη με τον Τούρκο τόσο κοντά;

Θα πρέπει να αποφασίσουμε λοιπόν κάποια στιγμή ενδεχομένως αν θέλουμε να υπάρχουμε ως κράτος ή όχι.

Θέλουμε να είμαστε ανεξάρτητοι ή μήπως εξυπηρετεί κάποιους εγχώριους καλοθελητές να γίνουμε προτεκτοράτο;

Τελειώνοντας σημειώστε κάτι πολύ σημαντικό, η Τουρκία όλες τις μεγάλες κινήσεις της τις έκανε εν μέσω πολιτικής αστάθειας στην Ελλάδα.

Αν αναλύσουμε όλα τα μείζονα επεισόδια ανά δεκαετία θα το διακρίνουμε:

Σεπτεμβριανά 1955: Προεκλογική περίοδος για τις εκλογές του 02/1956.

Βομβαρδισμοί 1963/64: Προεκλογική περίοδος για τις εκλογές του 2/1964.

Εισβολή 07/1974: Δικτατορία στην Ελλάδα, πτώση της, ακυβέρνητη χώρα.

Άνοιξη 1987: Φαίνεται σαν να μην υπάρχει τίποτα αλλά στην πραγματικότητα ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου βρίσκεται σε προεγχειρητική κατάσταση για την επέμβαση ανοικτής καρδιάς που υπεβλήθη τον επόμενο χρόνο.

Ιανουάριος 1996 Ίμια: Πρακτικά η χώρα είναι ακυβέρνητη, ο εκλεγμένος Πρωθυπουργός της χώρας βρίσκεται στο νοσοκομείο και πεθαίνει.

20ΧΧ: Κανείς δεν ξέρει την επόμενη φορά, μακάρι πάντως όταν έρθει η ώρα της να έχουμε κατάληξη που δεν θα πληγώσει τον ανεπανόρθωτα τον ελληνισμό.

ΠΗΓΗ: ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Read more...

Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΟΧΙΚΗ ΣΟΥΠΑ

Στη διαδικασία χάραξης μιας οποιασδήποτε στρατηγικής, φτάνουμε στη διατύπωσή της, αφού προηγούμενα έχουν αναλυθεί και διερευνηθεί πλήρως τα στοιχεία εκείνα που συγκροτούν το εξωτερικό και εσωτερικό περιβάλλον όχι μόνο του «εξωτερικού στόχου» της στρατηγικής –η κάθε στρατηγική κάπου «στοχεύει»-, μα και του αντίστοιχου περιβάλλοντος του οργανισμού – φορέα της στρατηγικής, (της χώρας δηλαδή), και με βάση τα πορίσματα της μελέτης, καθορίζονται οι στόχοι τους οποίους καλείται η στρατηγική να υλοποιήσει –και ως προς τους δύο οργανισμούς (χώρες) –τον «στοχεύοντα» και τον «στοχευόμενο».

του ΒΑΣΙΛΗ ΧΑΣΙΩΤΗ

Βέβαια, μετά τη διατύπωση της στρατηγικής, έχει μεγάλη σημασία η χάραξη της υπόλοιπης διαδικασίας του στρατηγικού σχεδίου, που είναι η εξειδίκευση των στρατηγικών μέσω πολιτικών και τακτικών στις λεπτομέρειες της συνολικής δράσης, ο προγραμματισμός των πόρων, η διαρκής επαναπληροφόρηση που θα οδηγεί στις αναγκαίες διορθώσεις, διευθετήσεις ή συμπληρώσεις όπου και όταν απαιτείται, κ.λπ.

Όμως, στη προκείμενη περίπτωση, αυτό δεν μας ενδιαφέρει, διότι όπως φαίνεται, μάλλον στερούμεθα ουσιαστικής εθνικής στρατηγικής στην εξωτερική μας πολιτική με την Τουρκία, έτσι ώστε τα επόμενα στάδια της σχετικής διαδικασίας μάλλον περιττεύει να τα διερευνήσουμε.

Πρώτον και σπουδαιότερο, αυτό που μπορώ να κάνω ως διαπίστωση, είναι ότι αμφισβητώ και τον όρο «εθνική» στρατηγική στην εξωτερική μας πολιτική με την Τουρκία. 


Τι είδους «εθνική» είναι η στρατηγική μας στην εξωτερική πολιτική με την Τουρκία, όταν για την επίλυση των όποιων μας προβλημάτων μ’ αυτή, οι ελπίδες μας έχουν εναποτεθεί στις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης («και των άλλων διεθνών οργανισμών» -οι οποίοι «ευαισθητοποιούνται» κατά παραγγελία των μεγάλων προστατών τους), τη στιγμή κατά την οποία η κυρίαρχη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν στηρίζει (τουλάχιστον πάντα και τουλάχιστον ξεκάθαρα) τη δική μας «στρατηγική» η οποία είναι μονοσήμαντη και χωρίς άλλη εναλλακτική πρόταση : «εξευρωπαϊσμός» της Τουρκίας, κάτι που φαντάζει σαν η θεραπεία δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν (Συγνώμη! Δεν φταίω εγώ! Αυτή είναι η πλήρης έκφραση... )

Το ότι ενίοτε πίσω απ’ αυτή την άποψη (ή και όχι πάντα «πίσω») αναπτύσσεται και μια φιλολογία περί του Διεθνούς Δικαίου, στο οποίο επίσης εναποθέτουμε τις ελπίδες μας, αυτό δεν χρειάζεται καν ιδιαίτερο σχολιασμό, όσο αυτό το «διεθνές δίκαιο» όταν δεν είναι ένα νέφος επιθυμιών και ελπίδων, είναι η γυμνή επιθυμία του τι θέλει ο «άρχων» (ο «παγκόσμιος άρχων» εν προκειμένω, είτε αυτός είναι π.χ. οι ΗΠΑ, είτε οι μεγάλες δυνάμεις της Ένωσης). Επιπλέον δε, τι σόι «εθνική στρατηγική» είναι αυτή, όταν δεν είναι αποσαφηνισμένοι οι στρατηγικοί μας στόχοι με την Τουρκία : τι θέλουν αυτοί, ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ (τολμήσαμε ποτέ να απαιτήσουμε ορισμένα πράγματα που αν είναι στοιχειωδώς ΑΝΑΛΟΓΑ από άποψη βαρύτητας με αυτά τα εκτός τόπου και χρόνου και ανιστόρητα, τολμά να διεκδικεί η Τουρκία απ΄ την Ελλάδα;)

Δεύτερον, η ίδια η Τουρκία, πέρα από τη ρητορεία της για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ποτέ δεν κρύβει τις «αυτοκρατορικές» της βλέψεις, στα πλαίσια ενός ρόλου περιφερειακού χωροφύλακα στη Μέση Ανατολή.


Χωρίς από την άλλη, να αμελεί να «αρμέξει» όσο μπορεί και όσα μπορεί περισσότερο απ’ την γαλακτοφόρο αγελάδα που καλείται «Ευρωπαϊκή Ένωση», χωρίς εν τούτοις να φτάνει στο σημείο της επαιτείας ή της ικεσίας προκειμένου να πετύχει την εισδοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτό το τελευταίο ακόμα κι αν γίνει, όπως έχει το πράγμα, θα γίνει με τους όρους της Τουρκίας, και βεβαίως, τότε θα καταστεί απολύτως εμφανής ο ρόλος της μέσα στην Ένωση, μια Ένωση, που ποτέ βεβαίως δεν θα αντικαταστήσει στα ενδιαφέροντα και τις προτεραιότητές της και κυρίως στη «καρδιά» της, την «Πατρίδα Τουρκία», κι ούτε από την άλλη οι Ευρωπαίοι θα έχουν να κάνουν με μια χώρα «πρόθυμη» να συνυπογράφει το οτιδήποτε δεν θα συμφέρει τη χώρα τους, ή το καθαρά εθνικό της συμφέρον, ή, πλήρες μέλος ούσα, να μη συνεχίσει να διεκδικεί απ’ την Ελλάδα ό,τι και πριν, και τολμώ να πω : ίσως με περισσότερες αξιώσεις!!

Αυτό το τελευταίο, δεν γνωρίζω καν αν πέρασε απ’ το μυαλό των ευρωπαϊστών μας, ότι δηλαδή, ίσως η Τουρκία μέσα απ’ την Ένωση να έχει τη δυνατότητα να πετύχει περισσότερα απ’ όσα διεκδικεί απ’ την Ελλάδα (απ’ το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της οικονομικής εκμετάλλευσης του Αιγαίου, έως τα ζητήματα για τις δήθεν «γκρίζες ζώνες» και τις «μειονότητες» και τη Κύπρο…) απ’ ότι εκτός Ένωσης. Άλλωστε, με τη προοπτική της πλήρους ένταξης στην Ένωση και σχεδόν όλων των υπόλοιπων Βαλκανικών χωρών, η Τουρκία αναμφίβολα θα εδραιώσει το ισλαμικό της τόξο στη βόρεια σύνορά μας, κάτι που εκτός Ένωσης, φαίνεται δύσκολο γι’ αυτή να το πετύχει, ή έστω δυσκολότερο…)

Συνεπώς, οι ελληνικές φαντασιώσεις ότι είναι δυνατόν να πιέσεις την Τουρκία εκεί που καθόλου δεν την πονά, μέσω «κατευναστικών στρατηγικών» -απέναντί της- και με το πέταγμα της μπάλας σε μια Ευρώπη αδιάφορη να εμπλακεί στα διμερή προβλήματα Ελλάδος – Τουρκίας, ας μου επιτραπεί να πω, ότι αποδεικνύεται μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, πόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι μια τέτοια στρατηγική.

Αυτό είναι η γυμνή πραγματικότητα, κι αυτή είναι που μας τρομάζει, και περισσότερο τρομάζει η προοπτική να ακολουθήσεις άλλου είδους στρατηγικές, που να στοχεύουν πράγματι τα προβλήματά μας με την γείτονα, παρά να τα φέρνουμε γύρω-γύρω λες και ευελπιστούμε ότι κάποτε θα ζαλιστεί ο αντίπαλος –και λέω εγώ : γιατί να μη ζαλιστούμε εμείς;

Ψάχνω να βρω τα τελευταία 30 χρόνια, κάποιες κερδισμένες αψιμαχίες έστω στον διπλωματικό μας πόλεμο με τη γείτονα (όχι μόνο ως Ελλάδα μα και ως Ελληνισμός (Κύπρος π.χ.)) Ψάχνω ακόμα να βρω μια στρατηγική σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, όχι «ρωμαλέα» (τέτοιες αξιώσεις δεν έχω!), μα στοιχειωδώς μη φοβική, μη ενδοτική, πέρα από κάποιους λεονταρισμούς, αλλά, πολύ φτηνούς!

Τέλος, και ας κλείσουμε το παρόν σημείωμά μας μ’ αυτό, ας αναλογισθούμε το αυτονόητο. Στρατηγική σημαίνει στόχευση σε βάθος χρόνου.

Η Τουρκία έχει τέτοια σταθερή στόχευση σε σχέση με την Ελλάδα, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ του ποιος κυβερνά.

Εμείς διαθέτουμε τέτοια στόχευση σε βάθος χρόνου, σε βάθος δεκαετιών και εικοσαετιών; 

Διότι η εξωτερική πολιτική, δεν είναι «εποχικό» είδος στις εθνικές της στοχεύσεις. Όχι ότι οι στοχεύσεις είναι από μπετόν αρμέ, μα δεν είναι και σούπα…

ΛΟΓΟΚΗΠΟΣ

Read more...

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΕ Ο ΚΟΜΠΟΣ ΣΤΟ ΧΤΕΝΙ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΥΠΟΥΛΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗ

ΤΩΡΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΕΣ ΑΦΟΥ ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ...

Αληθεύει ότι έφθασε εντολή από τη Διεύθυνση Πολιτικών Υποθέσεων να περιορίζονται τα υπηρεσιακά σημειώματα απλώς και μόνον στην καταγραφή των γεγονότων και να μην περιέχουν κρίσεις;

Η εντολή απευθυνόταν σε κρίσιμες διευθύνσεις:
την Α4 Ελληνοτουρκικών,
τη Γ1 Ευρωπαϊκών Υποθέσεων,
την Α2 Κυπριακού κ.λπ.

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι, ως παρενέργεια των δημοσίων τοποθετήσεων του στελέχους της ΕΔΥ Γ. Αϋφαντή, η εντολή… αποσύρθηκε.
Ή τουλάχιστον δόθηκε νέα εντολή: Να καταχωνιαστεί.

Κατά τα άλλα, η κ. Μπακογιάννη, προφανώς ευρισκόμενη σε δύσκολη πολιτικά θέση, υποχρεώθηκε να κάνει άνοιγμα στους διπλωμάτες.
Στην τελετή ανάληψης καθηκόντων του νέου γ.γ. του υπουργείου Αρ. Σάνδη, είπε πόσο καλά κάνουν τη δουλειά τους οι διπλωμάτες, μίλησε για τις αυξήσεις που τους έχει δώσει (!) και φόρτωσε στους διπλωματικούς την πολιτική που ακολουθεί η ίδια με την Τουρκία, ισχυριζόμενη ότι οι διπλωμάτες είναι αυτοί που αναλύουν και χαράσσουν την εξωτερική πολιτική!

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα καταλάβαινε τι συνέβαινε εάν αναζητούσε πότε έγινε η τελευταία σύσκεψη της υπουργού με τα στελέχη τής, π.χ., Α4 Διεύθυνσης και κυρίως πότε άκουσε τις εισηγήσεις τους…

Εξάλλου, τι να σου κάνουν οι διπλωμάτες όταν η κ. Μπακογιάννη βλέπει τετ α τετ (όπως συνήθιζε και ο Γιώργος Παπανδρέου) τους τούρκους ομολόγους της;

Μήπως ξέρουν οι άνθρωποι τι λέγεται πίσω από τις κλειστές πόρτες;

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Read more...

ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Για κάποιον καιρό ακόμα θα διαβάζουμε σχετικά με την μεγάλη φωτιά στην περίμετρο της Αθήνας. Θα διαβάζουμε περιγραφές, μεγέθη καταστροφής, αιτίες, ευθύνες, πολιτικές αντιπαραθέσεις και ό,τι άλλο ήθελεν προκύψει, για να παραμένει το θέμα ζωντανό, αφού μπορεί να στηρίζει κάθε τι που θα κατευθύνει την κοινή γνώμη σε στόχους κάθε επιλεγμένου είδους.

Δεν έχει σημασία η ανάλυση στο θέμα της επιλογής των στόχων, επειδή άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο δείχνουν από μόνοι τους, τι και ποιούς κρύβουν από πίσω τους. Πόσο αξιόπιστοί και πόσο αναξιόπιστοι είναι.

Τελικά όμως ένα είναι βέβαιο. Κάποιος ή κάποιοι θελητά ή αθέλητα έβαλαν φωτιά. Ο καιρός βοήθησε και η ζημιά όχι μόνο είναι τεράστια αλλά θα μεγαλώσει και την μαύρη τρύπα που θα κληθούμε όλοι μας να κλείσουμε. Περισσότερο βέβαιο είναι όμως το μήνυμα που στοιχειοθετεί αυτή η καταστροφή και απευθύνεται προς όλους τους Έλληνες.

Το μήνυμα αυτό λέει ότι, η Αθήνα δεν αντέχει άλλο τον πληθυσμό που την κατοικεί με ή χωρίς πολεοδομική άδεια, γιατί, εν γνώσει ή έν αγνοία όλων μας, έχει γίνει τόσο δυσκίνητη, που εμποδίζει την άμεση επέμβαση σε κάθε είδους καταστροφή, δηλαδή εμποδίζει μέχρι και αποκλείει την επιβίωσή της.Και ακόμα κάτι. Η Ελλάδα δέν αντέχει άλλο την Αθήνα ...

Η Αθήνα σήμερα κατοικείται από τον μισό και πλέον πληθυσμό της Ελλάδος. Η διαπίστωση αυτή χαρακτηρίζει την αρρώστια της αστυφιλίας, την οποία εδώ και δεκαετίες υποθάλπει η κάθε ηγεσία της χώρας, άγνωστο για ποιούς συγκεκριμένους λόγους.

Αν μελετήσει κανείς – μόνο για παράδειγμα – την Αυστρία, εταίρο μας στην Ε.Ε. και με ισάριθμο πληθυσμό, θα διαπιστώσει ότι, την Βιέννη δέν κατοικούν περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο αυστριακοί, ενώ αξιοποιημένη είναι όλη η έκτασή της και ειδικά όταν πετάει κανείς νύκτα επάνω από την Αυστρία, όπου διαπιστώνει να ανάβουν φώτα ακόμα και στις κορυφές των βουνοκορφών στις Άλπεις. Σε αντίθεση βέβαια από εμάς όπου σε νυκτερινή πτήση βλέπει κανείς μία Αττική πλήρως φωταγωγημένη, μία Θεσσαλονίκη επίσης σε φωταψία ανάλογη με τον πληθυσμό και την έκτασή της και μετά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι τα φώτα από τα αστικά κέντρα και μόνο. Μία Ελλάδα έρημη, που στην πλέον δύσκολη περίπτωση μπορεί κάποιος να καταλάβει νύκτα με μία μεραρχία αλεξιπτωτιστών.

Αν υπήρχε υγιής ισοκατανομή του πληθυσμού των Ελλήνων, ασφαλώς και θα υπήρχε κόσμος και κατά μήκος των συνόρων μας προς βορράν και τα σύνορά μας δέν θα ήταν σαν το τρύπιο κόσκινο, μέσα από το οποίο τίποτε δεν μπορεί να συγκρατηθεί.

Αφέλεια; Άγνοια; Ανακολουθία και ασυνέπεια; Αδυναμία προβλέψεων; Έλλειψη κάθε αισθήματος εθνικής ασφαλείας; Άγνοια της γεωμορφολογίας της χώρας σε αντίθεση με την πλήρη γνώση των δρόμων των πλατειών και των στενοσόκακκων της Αθήνας;

Είναι δύσκολο να αποδώσει κανείς συγκεκριμένες ευθύνες, αφού εδώ και χρόνια ούτε οι πολιτικοί, ούτε οι δημοσιογράφοι ούτε κάποιοι στα ΜΜΕ αναφέρουν το βασικότερο θέμα, αυτό του πληθυσμιακού κορμού της χώρας, που ήδη είναι εξοντωτικά ακρωτηριασμένος.

Οι «αθηναίοι» θυμούνται ότι, στα πρώτα της βήματα η ΔΕΗ στην Αθήνα είχε υπαλλήλους ΜΟΝΟ από την Πελοπόννησο, από την εκλογική περιφέρεια του Παπαληγούρα, τότε υπουργού συντονισμού. Δεν θυμούνται ούτε ξέρουν ότι, οι δίγλωσσοι στην παραμεθόρια περιοχή δεν θέλουν να δούν τους Αθηναίους ΟΥΤΕ ΖΩΓΡΑΦΙΣΤΟΥΣ, γιατί όσες φορές ζητάει κανείς να μάθει γιατί, απαντούν ότι, οι Αθηναίοι Βούλγαρους τους ανεβάζουν και Βούλγαρους τους κατεβάζουν.

Μετά τον εμφύλιο πόλεμο και μέσα απο τις κακουχίες υπήρξαν αρκετοί που θα ήθελαν να κάνουν την βόρεια Ελλάδα αυτοδύναμη, καθώς τότε δέν υπήρχε ακομα ούτε κάν σκέψη για ένα ΥΒΒΕ και μετέπειτα ΥΜΑΘ. Τον γνωστό Ροδόπουλο είχαμε τότε στην Θεσσαλονίκη, τον μόνο πολιτικό σύνδεσμο με την Αθήνα στην θέση του Γενικού Γραμματέα Βορείου Ελλάδος. Οι λειτουργικές αδυναμίες εκείνο τον καιρό ήταν αξεπέραστες και κάθε προσπάθεια γίνονταν με ένα βήμα προς τα μπρός και δύο προς τα πίσω.

Φυσικά κάποια μέρα ξεπεράσθηκε η κατάσταση αυτή όχι βέβαια με την ιδιαίτερη συμμετοχή των Αθηνών, αλλά με τις ακατάβλητες προσπάθειες Θεσσαλονικέων και άλλων αξιέπαινων πολιτών στην βόρεια Ελλάδα>.

Σήμερα όμως, που οι επικοινωνίες έχουν γίνει πολύ πιο γρήγορες από την εγκεφαλική λειτουργία, ίσως θα ήταν χρήσιμο και αποτελεσματικό να σκεφθεί κανείς την επανάληψη του τότε μέσα στα σημερινά τεχνολογικά πλαίσια και τις τεχνολογικές δυνατότητες για περισσότερους εθνικούς λόγους. Μεταφορά της διοικητικής πρωτεύουσας στην Θεσσαλονίκη με δύο βασικά σκεπτικά. Το ένα της ουσιώδους αποκέντρωσης, της οποίας η παντελής έλλειψη με την πάροδο του χρόνου βουλιάζει την χώρα στο αλαλούμ, στην ακινησία και στην αχρηστία και το άλλο της ανατροπής κάθε ύποπτου σχεδίου των συμμάχων φίλων και εχθρών μας στο θέμα της Μακεδονίας και της Θράκης αλλά ακόμα καί της Ηπείρου.

Η διοικητική πρωτεύουσα – όχι η πολιτική - θα παρασύρει προς βορράν χιλιάδες παρατρεχάμενους, νόμιμους και παράνομους, μαζί με τα σπιτικά και τις οικογένειές τους. Ενδεχομένως δε να αποσυμφορήσει και το λεκανοπέδιο και από όσους δέν θα βρίσκουν πλέον το χέρι που τους έτρεφε μέχρι την μετακόμιση. Γιατί δεν είναι μόνο τα χωριά της Β.Ελλάδος άδεια αλλά και αυτά της υπόλοιπης χώρας.

Μακάρι να υπήρχε ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΣ από αυτούς, που ζητούν κάθε φορά την ψήφο μας, που θα σκέφτονταν αυτήν, την καθ’όλα αξιοπρεπή εθνική αντιμετώπιση της αρρωστημένης και αντιπαραγωγικής αστυφιλίας μας. Μακάρι να υπήρχαν μορφωμένοι και καλλιεργημένοι πολιτικοί στην εποχή που διανύουμε, που μορφώθηκαν πολύπλευρα και ξέρουν να χρησιμοποιούν την καλλιέργεια και τις γνώσεις τους. Και μακάρι φυσικά να είχαν γύρω τους και ισάξιους με αυτούς συνεργάτες.

Γιατί όσο σκέφτομαι τον αρχηγό του ΣΥΡΡΙΖΑ, που δεν ήξερε τον εθνικό μας ύμνο και αυτούς τους συνυπεύθυνους, που δεν τον εξοστράκισαν την ίδια στιγμή στο πίξ-λάξ μέσα από την Βουλή των Ελλήνων και τον Μητσοτάκη, που κατάφερε μέχρι σήμερα να μας έχει μπλεγμένους με το όνομα των Σκοπίων για να μας εκβιάζουν, κάνω πως συγχωρώ τον Λαλιώτη, που μετέφερε το φυσικό αέριο στις πόλεις μας, αντί να περάσει τον αγωγό παράλληλα με τα σύνορά μας και εκεί να κατασκευάσει 5-10 θερμοηλεκτρικά εργοστάσια και έτσι να δώσει την ευκαιρία του επαναπατρισμού όλων εκείνων που έριξαν πέτρα πίσω τους, γιατί η Ελλάδα τους αγνοούσε εκεί που βρίσκονταν. Για να ξαναγεμίσουν τα σύνορά μας από Έλληνες που ξενητεύθηκαν στην Αυστραλία και στον Καναδά και η χώρα μας να ξαναποκτήσει τους φρουρούς των βορείων συνόρων της. Για να πάνε στα σπίτια τους οι τουρίστες απο Αλβανία που τον χειμώνα μετακομίζουν στα σπίτια αυτών που έρχονται στην Ελλάδα μόνο το καλοκαίρι για προσκύνημα και διακοπές. Κάνω πως τον συγχωρώ, γιατί εκεί που δεν συγχωρείται είναι ότι, σαν εν δυνάμει οδοντογιατρός είχε την άποψη ότι, οι γέφυρες είναι για να μασσούν και να τρών και όχι για να ταξιδεύουν επάνω τους αυτοκίνητα και τρένα.

Για να μην ξεχνάμε και κάτι ακόμα που οι Έλληνες έξω από μερικούς στην Θεσσαλονίκη δεν γνωρίζουν. Δεν γνωρίζουν ότι, τα αμερικάνικα πεζοναυτάκια που κάθε εβδομάδα πάνε και έρχονται στα Σκόπια μέσα από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης εξακολουθούν, παρ’όλες τις παρεμβάσεις της Ντόρας μας, να κουβαλούν σακίδια που έχουν στο εξωτερικό κάλυμμα τον χάρτη της Μακεδονίας ακριβώς όπως τον ονειρεύεται ο Γκρούεφσκι. 'Αλλο ένα δείγμα γραφής των ελληνικών παρεμβάσεων στα αμερικάνικά αρχεία ...

PELIAS

Read more...

ΣΚΗΝΙΚΟ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ... ΟΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΒΑΖΟΥΝ ΤΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

Από την Αθήνα ζητάνε να πιέσει τη Λευκωσία! Τα κυπριακά κόμματα αντιδρούν!

Μαζικές πολιτογραφήσεις εποίκων! Κόλπα για το εδαφικό!

ΕΝΑ ΣΚΗΝΙΚΟ ΔΗΛΑΔΗ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΚΑΙ ΦΟΒΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΕΝΝΑ, ΑΦΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ...

ΣΕ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ κρισίμων ιστορικών διλημμάτων θα βρεθεί τον Οκτώβριο η Κύπρος. Με την Ουάσινγκτον και το Λονδίνο να μεθοδεύουν από τώρα το εναρκτήριο λάκτισμα για το τελικό παζάρι μεταξύ των δύο πλευρών, που θα εγκαινιασθεί από τον ίδιο τον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος:

Παρά τις αρχικές επιφυλάξεις του, έχει συναινέσει να μεταβεί στη Λευκωσία και να παραστεί στη νέα φάση των διαπραγματευτικών διαδικασιών. Κατ’ αρχάς με χωριστές επαφές με τους δύο ηγέτες και στη συνέχεια προεδρεύοντας –και στην ουσία επιδιαιτητεύοντας– σε κοινή συνάντηση με τον Δημήτρη Χριστόφια και τον κατοχικό ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ.

Όπως άριστα ενημερωμένες πηγές ανέφεραν στο «ΠΑΡΟΝ», γίνονται ήδη κρούσεις προς την Αθήνα για το γεγονός και ζητείται βασικά η συνδρομή της με την άσκηση επιρροής προς τη Λευκωσία «για ευελιξία», προκειμένου να γίνουν τα αναγκαία «τολμηρά βήματα», όπως χαρακτηρίζονται, για λύση του προβλήματος.

Τον επόμενο μήνα (Σεπτέμβριο) αναμένεται η κλιμάκωση των διπλωματικών επαφών στο τρίγωνο Λευκωσία - Αθήνα - Άγκυρα, με περιοδείες απεσταλμένων από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού φαίνεται ότι θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο και η Σουηδία, η οποία έχει σαφές σχέδιο που σχετίζεται με το κρίσιμο θέμα των παρεκκλίσεων από το κοινοτικό κεκτημένο. Υιοθετώντας μάλιστα σιωπηρά την αξίωση της κατοχικής πλευράς όπως η συμφωνημένη λύση, και ειδικότερα οι θεμελιώδεις αρχές που θα τη διέπουν, αποβεί «πρωτογενές δίκαιο». Κάτι που θα έχει μονιμοποιήσει τις παρεκκλίσεις.

Ο κύπριος Πρόεδρος έχει συγκαλέσει ήδη το Εθνικό Συμβούλιο, αλλά αισθάνεται πολύ στριμωγμένος, τόσο από εταίρους του στη συγκυβέρνηση (κυρίως το ΔΗΚΟ) όσο και από τον ΔΗΣΥ, που, παρά την παλαιότερη στήριξη του Σχεδίου Ανάν, θεωρεί τώρα ότι γίνονται πέραν του δέοντος υποχωρήσεις κατά τις διαπραγματεύσεις. Ο ΔΗΣΥ –που είναι το μεγαλύτερο κόμμα της Μεγαλονήσου– θα απαιτήσει να καταθέσει ο κ. Χριστόφιας όλα τα έγγραφα των μέχρι τώρα διαπραγματεύσεων και ταυτοχρόνως να αναλάβει δεσμευτική ευθύνη σε συγκεκριμένα ζητήματα που θεωρούνται κόκκινες γραμμές.

Είναι βέβαιο πως ο ίδιος θα επισκεφθεί την Αθήνα για συνομιλίες και συντονισμό με την ελληνική κυβέρνηση, χωρίς να αποκλείεται και μετάβαση της υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη στη Λευκωσία.

Η υπουργός, έχοντας ήδη γίνει δέκτης υποδείξεων από πλευράς Αμερικανών, ενημέρωσε τον πρωθυπουργό την περασμένη βδομάδα σε σύσκεψη στο Μαξίμου, κατά την οποίαν διετυπώθησαν και σοβαρές ανησυχίες για το κλίμα που διαμορφώνεται, καθώς η Άγκυρα παίζει εκβιαστικά και με το θέμα του Αιγαίου, στέλλοντας ανάλογα μηνύματα προς την Αθήνα για πολύ δύσκολους (έως και επικίνδυνους) μήνες που έρχονται. Κι αυτό ενώ η εγκάθετη ηγεσία των Τουρκοκυπρίων μεθοδεύει σχεδόν απροκάλυπτα την άρδην αλλαγή του πληθυσμιακού ισοζυγίου, προωθώντας μαζικές «πολιτογραφήσεις» εποίκων, οι οποίοι και παίρνουν την «ιθαγένεια» του ψευδοκράτους.

Ήδη οι αυτόχθονες Τουρκοκύπριοι αποτελούν ισχνή μειοψηφία, κάτι που μετρά και σε θέματα εδαφικού (όπου οι δημογραφικοί αριθμοί παίζουν πρωταρχικό ρόλο) και σε ό,τι αφορά τον μερισμό και τη νομή της κεντρικής εξουσίας. Σύμφωνα, άλλωστε, με το σύστημα της εκ περιτροπής ασκήσεώς της, που έχει γίνει ήδη αποδεκτό, πέραν του προσδιορισμού βασικών υπουργείων που θα κατέχουν οι Τουρκοκύπριοι, ο υπουργός Εξωτερικών θα είναι εναλλάξ Έλληνας και Τούρκος, ανάλογα με το ποιος θα είναι Πρόεδρος!

Ταυτόχρονα ο Ταλάτ (και κατ’ ακρίβειαν δι’ αυτού η Άγκυρα) επαναθέτει τώρα και θέμα κριτηρίων βιωσιμότητος για το εδαφικό και την κατανομή του σε ποσοστά για κάθε κοινότητα. Αυτό σημαίνει ότι θ’ απαιτηθούν εδάφη με φυσικούς πόρους (κυρίως νερού) και ύπαρξη λιμενικών εγκαταστάσεων, προκειμένου να υπάρξει αυτάρκεια για τα συνιστώντα κρατίδια της ομοσπονδίας, η οποία θα είναι τόσο χαλαρή ώστε να εφάπτεται της συνομοσπονδίας.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Read more...

Η ΧΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΑΠ ΟΛΑ ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΙ

Δεν ξέρει κανείς τι ακριβώς σκέπτεται, τι θα κάνει ο πρωθυπουργός κ. Καραμανλής. Ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις του. Τι θα αποφασίσει. Αν θα μείνει ή θα τα βροντήξει.

του ΜΑΚΗ ΚΟΥΡΗ

Αν αντέχει πάντως, τότε εκεί που έχει φθάσει ο τόπος, η διαφθορά και η αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, η εξαφάνιση των αξιών από το κάδρο, η κυριαρχία του ατομισμού, η έλλειψη διάθεσης για κοινωνική προσφορά, η θεοποίηση του χρήματος και της κατανάλωσης, η διάβρωση του κράτους, άλλη επιλογή δεν έχει από την ΑΝΑΤΡΟΠΗ των πάντων.

Και να πει στον κόσμο, χωρίς γαρνιτούρες, ΟΛΗ την αλήθεια. Πού είμαστε. Για την οικονομία, τα εθνικά θέματα, την υγεία, την παιδεία. Κι ότι για να σταματήσει η πορεία προς τα πίσω χρειάζονται σκληρές αποφάσεις. Και αλλαγές παντού. Ότι θα ματώσουμε. ΟΛΟΙ, με πρώτους τους κατέχοντες. Αλλά θα υπάρχει στο βάθος λιμάνι.

Αυτά χρειάζεται η Ελλάδα για να πάψουν να τη βλέπουν σαν αποπαίδι, σαν... παρείσακτο. Αν δεν το μπορείτε, τότε αφήστε τα πασπαλίσματα και τις φιοριτούρες! Και καλύτερα να τα μαζεύετε...

Η Ιστορία φυσικά θα είναι σκληρή με σας, κύριε Καραμανλή...

Read more...

ΑΚΑΛΥΠΤΕΣ ΕΠΙΤΑΓΕΣ... ΑΚΑΛΥΠΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ... ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Το οικονομικό επιτελείο έχει θορυβηθεί από τη δυσλειτουργία που δημιουργούν στην αγορά οι μεταχρονολογημένες επιταγές, αλλά και από το ενδεχόμενο να σκάσει η «φούσκα» που δημιουργείται από αυτές. Φόβοι ότι η εξέλιξη του φαινομένου μπορεί να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Με τον υπουργό Οικονομίας κ. Γιάννη Παπαθανασίου θα συναντηθεί αύριο, σύμφωνα με πληροφορίες, το προεδρείο της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών (ΕΕΤ) καθώς έχει κληθεί να παρουσιάσει ολοκληρωμένο σχέδιο, το οποίο θα επιλύει το μεγάλο πρόβλημα των μεταχρονολογημένων επιταγών.

Το πρόβλημα των μεταχρονολογημένων επιταγών χαρακτηρίζεται «βραδυφλεγής βόμβα» και διογκώνεται διαρκώς. Εκτιμήσεις αναφέρουν ότι το συνολικό ποσό που διακινείται αντιστοιχεί σε 1,5 φορές το εγχώριο ΑΕΠ, αν και όπως είχε επισημάνει πρόσφατα ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ κ. Κ. Μίχαλος, «κανείς δε μπορεί να υπολογίσει ούτε κατά προσέγγιση την αξία τους, διότι εξοφλούνται ως επιταγές ημέρας».

Η άκρατη διακίνηση των μεταχρονολογημένων επιταγών, αποτελεί αλάνθαστο «δείκτη» για τα προβλήματα ρευστότητας που υπάρχουν στην αγορά καθώς λειτουργεί ως έμμεση μορφή δανεισμού. Ο αντιπρόεδρος της ΕΣΕΕ κ. Β. Κορκίδης είχε εκτιμήσει ότι το 75-80% των επιχειρηματικών συναλλαγών γίνεται με μεταχρονολογημένες επιταγές.

Η μοναδική αγορά
Η Ελλάδα είναι η μοναδική αγορά στην Ε.Ε. που το εμπόριο της και οι επιχειρηματίες της δουλεύουν με μεταχρονολογημένες επιταγές. Σε καμία μάλιστα χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι τράπεζες δε «σπάνε» μεταχρονολογημένες επιταγές, όπως αυτό συμβαίνει στην εγχώρια αγορά.

Οι επιταγές στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται ως εγγύηση για τον δανεισμό των επιχειρήσεων. Η τακτική αυτή, «εξυπηρετεί» και τους Έλληνες εμπόρους, αλλά και τις τράπεζες οι αποκομίζουν σημαντικά κέρδη από τις προμήθειες. Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλές από τις ελληνικές τράπεζες παρακρατούν το 20% του ποσού που αναγράφεται στην επιταγή, ενώ στην αγορά εκτός τραπεζικού συστήματος πληροφορίες αναφέρουν ότι φτάνουν και το 35%.

Το οικονομικό επιτελείο, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει θορυβηθεί ιδιαίτερα από τη δυσλειτουργία που δημιουργούν στο σύστημα οι μεταχρονολογημένες επιταγές αλλά και από το ενδεχόμενο να σκάσει η «φούσκα» που δημιουργείται από αυτές.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι το οικονομικό επιτελείο είναι αποφασισμένο να επιλύσει το πρόβλημα αυτό σε συνεργασία με τους τραπεζίτες, καθώς η εξέλιξη του φαινομένου μπορεί να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις με δυσμενέστερες από τις παρούσες παρενέργειες. Το πρόβλημα θα διογκωθεί γεωμετρικά, ιδιαίτερα στην περίπτωση που επιβεβαιωθούν οι ξένοι οίκοι και οι διεθνείς αναλυτές, οι οποίοι εκτιμούν ότι ο κίνδυνος παρατεταμένης στασιμότητας είναι μεγάλος.

Ακάλυπτες
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, 1 στις 10 επιταγές μένει ακάλυπτη, ενώ στο τέλος Ιουλίου το σύνολο του ποσού των ακάλυπτων επιταγών ανήλθε σε 1,95 δισ. ευρώ.

Εκπρόσωποι του Εμπορίου αναμένεται να αντιδράσουν σε ενδεχόμενα μέτρα που θα πάρουν, οικονομικό επιτελείο και τραπεζίτες, όπως άλλωστε είχαν κάνει και παλαιότερα με τις προτάσεις του τέως Διοικητή της ΤτΕ κ. Γκαργκάνα.

Ο κ. Γκαργκάνας είχε προτείνει την υποχρεωτική χρήση δίγραμμης επιταγής στην καθημερινή συναλλακτική πρακτική του εμπορικού κόσμου, προκειμένου, αφενός να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της φοροδιαφυγής και αφετέρου να καταργηθεί σταδιακά το καθεστώς της μεταχρονολογημένης επιταγής.

Ο υπουργός Οικονομίας κ. Γιάννης Παπαθανασίου σύμφωνα με πληροφορίες, θα συζητήσει ακόμα τόσο τα επίπεδα ρευστότητας των τραπεζών, όσο και τη διοχέτευση κεφαλαίων στην ελληνική οικονομία.

Ρευστότητα
Στην ατζέντα του υπουργού προς συζήτηση με τους τραπεζίτες, σύμφωνα με την ίδια πηγή, έχει ενταχθεί και το μεγάλο αγκάθι των μη εξυπηρετούμενων δανείων και πως αυτό επιδρά στους ισολογισμούς και τα κέρδη των τραπεζών, αλλά και τις δυσλειτουργίες που φέρνει στην ελληνική αγορά.

Το υπουργείο Οικονομίας θα ζητήσει συγκεκριμένα στοιχεία για τους μήνες Ιουλίου και Αυγούστου από τους τραπεζίτες, προκειμένου να εκτιμήσει την κατάσταση, ενώ θα ζητήσει από τους τραπεζίτες τις εκτιμήσεις τους για των ύψος των επισφαλών δανείων για το σύνολο του 2009, με βάση τα στοιχεία που διαθέτουν από τον πίνακα καθυστερήσεων (καθυστερήσεις έως 30, έως 60, έως 90 και άνω των 90 ημερών).

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε έκθεσή της που δημοσιεύτηκε για τη Σταθερότητα του Ευρωπαϊκού Κλάδου ανέφερε ότι οι προοπτικές της οικονομίας είναι αβέβαιες και οι συνεχιζόμενες διακυμάνσεις στις χρηματαγορές επηρεάζουν τις τράπεζες.

Η έκθεση, η οποία εξετάζει την κατάσταση του κλάδου για το 2008 και το πρώτο τρίμηνο του 2009,αναφέρει ότι από την αρχή του έτους παρουσιάζεται βελτίωση στις συνθήκες του χρηματοπιστωτικού κλάδου. «Παρ' όλα αυτά, οι προοπτικές κερδών των τραπεζών στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το 2009 παραμένουν εξαιρετικά αβέβαιες, εξαιτίας, σε μεγάλο βαθμό, της πιθανότητας περαιτέρω αύξησης των επισφαλών δανείων», τονίζει η ΕΚΤ.

Πώς «οπλίζεται η βόμβα»
Εκτιμήσεις αναφέρουν ότι το συνολικό ποσό που διακινείται με μεταχρονολογημένες επιταγές αντιστοιχεί σε 1,5 φορές το εγχώριο ΑΕΠ.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, 1 στις 10 επιταγές μένει ακάλυπτη, ενώ στο τέλος Ιουλίου το σύνολο του ποσού των ακάλυπτων επιταγών ανήλθε σε 1,95 δισ.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική αγορά στην ΕΕ που το εμπόριο της και οι επιχειρηματίες της δουλεύουν με μεταχρονολογημένες επιταγές. Οι επιταγές στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται ως εγγύηση για τον δανεισμό των επιχειρήσεων.

Η τακτική αυτή, «εξυπηρετεί» και τους Έλληνες εμπόρους, αλλά και τις τράπεζες οι οπόιες αποκομίζουν σημαντικά κέρδη από τις προμήθειες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλές από τις ελληνικές τράπεζες παρακρατούν το 20% του ποσού που αναγράφεται στην επιταγή, ενώ στην αγορά εκτός τραπεζικού συστήματος πληροφορίες αναφέρουν ότι φτάνουν και το 35%.

ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Read more...

ΑΝΤΙ ΝΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΟΥΜΕ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ, ΣΚΥΨΑΜΕ ΓΙ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

Πλήθος ερωτηματικών άφησε με την επίσκεψή του σε Αθήνα και Αγκυρα ο νέος γ.γ. του ΝΑΤΟ Α.Φ. Ράσμουσεν, ο οποίος μετά τη δηλωμένη βούληση των Αμερικανών να προωθήσουν μέτρα για τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο, εμφανίσθηκε με επιμονή να ζητά τη λύση των «διμερών προβλημάτων» της Ελλάδας και της Τουρκίας, στο Αιγαίο.

Ο κ. Ράσμουσεν είχε προαναγγείλει ότι στις προτεραιότητές του θα είναι η αντιπαράθεση Ελλάδας-Τουρκίας που πλήττει κατά τη γνώμη του το αξιόμαχο της Συμμαχίας και σε συνδυασμό με το Κυπριακό δυσκολεύουν τη συνεργασία της Ε.Ε. με το ΝΑΤΟ.

Εντύπωση προκαλεί ότι ενώ αυτές οι δηλώσεις είχαν γίνει από τις αρχές Ιουλίου και έπρεπε να είχαν προκαλέσει κινητοποίηση στην Αθήνα, ο κ. Ράσμουσεν την παραμονή της άφιξής του στην Ελλάδα μέσω του προσωπικού ιστολογίου του επανέλαβε και πάλι μια ιδιαίτερα συγκεχυμένη εικόνα την οποία έχει για την αδυναμία θεσμικής συνεργασίας Ε.Ε.-ΝΑΤΟ. Ο κ. Ράσμουσεν επανήλθε στα «διμερή προβλήματα» που θέτουν σε κίνδυνο αποστολές της Συμμαχίας λόγω της αδυναμίας συνεργασίας Ε.Ε.-ΝΑΤΟ.

Η προσπάθεια του ΝΑΤΟ να εμπλακεί στο πλέγμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, με στόχο τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο, έχει παρελθόν καθώς ανάλογες προσπάθειες είχαν καταβληθεί και από άλλους γενικούς γραμματείς όπως ο Χ. Σολάνα και ο λόρδος Ρόμπερτσον.

Η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να δεχθεί «μεσολάβηση» της Συμμαχίας στην οποία είναι ισότιμο μέλος και μάλιστα από τα πιο ισχυρά η Τουρκία, καθώς τα προβλήματα που προκαλεί η Αγκυρα στο Αιγαίο επιχειρείται να αντιμετωπισθούν με τεχνοκρατική-επιχειρη­σιακή αντίληψη.

Χωρίς όμως αντιμετώπιση της γενεσιουργού αιτίας της έντασης, που είναι η γενική αμφισβήτηση του status quo από την Τουρκία, οι ΝΑΤΟϊκές ρυθμίσεις θα είχαν ανισοβαρές εις βάρος της χώρας μας αποτέλεσμα, καθώς απλώς θα οδηγούσαν στην «παράκαμψη» και «απορρόφηση» μέσω τεχνικών διαδικασιών των τουρκικών διεκδικήσεων, επιβάλλοντας έτσι μια μόνιμη ντε φάκτο και χωρίς αντίδραση της Ελλάδας αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας.

Το θέμα όμως που προβάλλει ο κ. Ράσμουσεν για τη συνεργασία Ε.Ε.-ΝΑΤΟ έχει άλλο υπόβαθρο και αφορά τη μη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία.

Αυθαίρετα
Επεκτείνοντας αυθαίρετα την ερμηνεία του παλαιού Berlin Plus και «στρατηγικών επιχειρήσεων», η Τουρκία επιχειρεί να καλύψει όλο το φάσμα των σχέσεων ΝΑΤΟ-Ε.Ε. και να θέσει υπό ομηρεία το ΝΑΤΟ, ώστε να μην αναγνωρίζονται αποφάσεις που έχουν ληφθεί με τη συμμετοχή της Κύπρου, χώρας μη μέλους της Συμμαχίας.

Επίσης επιχειρεί να εκβιάσει την Ε.Ε. απαιτώντας (μη ούσα καν μέλος) τον αποκλεισμό της Κύπρου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας η οποία λειτουργεί με ομοφωνία. Παρ’ όλα αυτά έχει υπάρξει έγκριση τεσσάρων τεχνικών συμφωνιών που προβλέπουν τους τρόπους συνεργασίας και συνεννοήσεις ad hoc των διοικητών του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. επί του εδάφους, ώστε να λύνονται πρακτικά προβλήματα συνεργασίας,

Ο κ. Ράσμουσεν, που έδειχνε να ακούει για πρώτη φορά όλο αυτό το πλαίσιο, ενημερώθηκε από την ελληνική πλευρά ότι είναι μάλλον άτοπη η αναφορά του ότι λόγω της μη καλής συνεργασίας ΝΑΤΟ -Ε.Ε. είναι οι ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις που κινδυνεύουν -όπως ατυχώς αναφέρθηκε στις δηλώσεις του- αλλά σε κίνδυνο τίθενται οι αμιγώς ευρωπαϊκές, καθώς η Ε.Ε. είναι που στο Αφγανιστάν έχει ζητήσει η ομπρέλα ασφαλείας της Συμμαχίας να καλύψει την πολιτική (civilian) αποστολή της Ε.Ε. και όχι το αντίστροφο.

Οι συμφωνίες Ε.Ε. - ΝΑΤΟ
Παιχνίδι με τα ψιλά γράμματα

Η συνεργασία της Ε.Ε.-ΝΑΤΟ στηρίζεται στη ρύθμιση των Berlin Plus απόστολων που έγινε επί ελληνικής προεδρίας το 2003. Σύμφωνα με τη ρύθμιση «η Ε.Ε. δύναται γα τις ανάγκες αυτόνομης στρατιωτικής αποστολής να μπορεί να έχει προσφυγή σε μέσα και δυνατότητες του ΝΑΤΟ».

Η ρύθμιση αφορούσε αμιγώς ευρωπαϊκές αποστολές, χωρίς καμιά εμπλοκή δυνάμεων του D. Saucer (υποδιοικητή των δυνάμεων του ΝΑΤΟ) που είναι όμως πάντοτε Ευρωπαίος και δη Βρετανός.. Υπήρξαν ακόμη 4 συμφωνίες για τη συνεργασία ΝΑΤΟ-Ε.Ε. όπου εκτός των άλλων προβλέπονταν ότι θα έπρεπε να υπάρχουν και αυτοτελείς συμφωνίες ασφαλείας των κρατών μελών της Ε.Ε. με τη Συμμαχία ώστε να είναι ασφαλής η ανταλλαγή πληροφοριών.

Η Συμφωνία επιβεβαιώθηκε με ανταλλαγή επιστολών μεταξύ του γ.γ. της Συμμαχίας Λόρδου Κάριγκτον και του Χ. Σολάνα εκ μέρους της Ε.Ε. Στις επιστολές αυτές όμως αναφέρεται ότι οι συμφωνίες «θα αφορούν στρατηγικές επιχειρήσεις (strategic opera­tions) ». Καθώς έναν χρόνο μετά γίνονται μέλη της Ε.Ε. η Μάλτα και η Κύπρος, χώρες που δεν έχουν συμφωνίες ασφαλείας με τη Συμμαχία (αργότερα βεβαίως η Μάλτα προσχώρησε στο Partnership for Peace), αρχίζει η Τουρκία να προβάλλει εμπόδια στη συνεργασίας του ΝΑΤΟ με την Ε.Ε.

Ομως από το 2004 δεν είχε υποβληθεί κανένα αίτημα από την Ε.Ε. για επιχειρήσεις Berlin Plus, αλλά αντίθετα υπάρχουν απολύτως αυτοτελείς ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και πολύ περισσότερες πολιτικού χαρακτήρα αποστολές. Η Τουρκία, βλέποντας ότι ενισχύεται η ευρωπαϊκή Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας - ΕΠΑ (PSC), η οποία μάλιστα λειτουργεί στο πλαίσιο της Ε.Ε. με ομοφωνία, θεωρεί ότι όλες οι αποστολές της Ε.Ε. που συνεργάζονται με το ΝΑΤΟ, εμπίπτουν στο Berlin Plus και επομένως πρέπει να αποκλείεται η Κύπρος...

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Αφγανιστάν όπου η Ε.Ε. δηλώνει στο ΝΑΤΟ ότι θα μπορούσε να επιβλέψει την προστασία της πολιτικής αποστολής που διατηρεί η Ε.Ε. στη χώρα αυτή. Η Τουρκιά, ερμηνεύοντας κατά το δοκούν την αναφορά στις επιστολές Κάρινγκτον για «strategic operations», μπλοκάρει τη συνεργασία αυτή με το επιχείρημα ότι υπάρχουν χώρες που εμπλέκονται στη συνεργασία, χωρίς να έχουν συμφωνία ασφαλείας με το ΝΑΤΟ (εννοώντας την Κύπρο).

ΤΟ ΕΘΝΟΣ

Read more...

ΚΙ ΕΔΩ ΨΕΜΜΑΤΑ....

Χαϊδεύουν τον Γκρούεφσκι οι Αμερικανοί.

Τον κάλεσε ο πρέσβης τους να τον ξεναγήσει στο νέο κτίριο της πρεσβείας των ΗΠΑ στα Σκόπια!

ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ επικρατεί στο ζήτημα των Σκοπίων, καθώς η τελευταία μεσολαβητική προσπάθεια του Μάθιου Νίμιτς απέβη άκαρπη και δεν δρομολογήθηκαν οι διαδικασίες για την εξεύρεση μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης.

Σύμφωνα μάλιστα με όλες τις πληροφορίες και τις ενδείξεις, δεν πρέπει να αναμένονται εξελίξεις τους αμέσως προσεχείς μήνες, πόσω μάλλον να προκύψει οριστική συμφωνία στο θέμα του ονόματος μέχρι το τέλος του χρόνου, όπως... οραματιζόταν ο ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ.

Αντίθετα με όσα διατείνονται στο υπουργείο Εξωτερικών, ότι δηλαδή οι ΗΠΑ θα ασκήσουν πιέσεις προς τον Ν. Γκρουέφσκι να υιοθετήσει μια πιο διαλλακτική στάση που θα διευκολύνει την προσέγγιση με την Αθήνα, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται στον ορίζοντα.

Τις προηγούμενες ημέρες μάλιστα ο αμερικανός πρέσβης στη γειτονική χώρα κάλεσε τον κ. Γκρουέφσκι και τον ξενάγησε στο επιβλητικό νέο κτίριο της πρεσβείας, ενώ γενικότερα η Ουάσινγκτον αντιμετωπίζει τον σκοπιανό πολιτικό ως το «χαϊδεμένο παιδί» της.

Η αντιμετώπιση αυτή, όμως, στην ουσία ενισχύει την αδιαλλαξία και την εθνικιστική λογική του κ. Γκρουέφσκι, που είναι γνωστό ότι διαπνέεται από οράματα περί «μίας και ενιαίας Μακεδονίας», με την... προσάρτηση μέρους της ελληνικής επικράτειας.
Στην αντίπερα όχθη, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών παρακολουθεί τις εξελίξεις και αντιδρά κατόπιν εορτής ή όταν δεν μπορεί να πράξει διαφορετικά. Η Ντ. Μπακογιάννη δηλώνει σε κάθε ευκαιρία ότι οι αμέσως επόμενοι μήνες είναι κρίσιμοι για τα εθνικά μας θέματα, ωστόσο οι διαπιστώσεις της δεν συνοδεύονται από τις αντίστοιχες πρωτοβουλίες και κινήσεις.

Read more...

ΚΙ ΑΛΛΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ... ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΡΑΣΜΟΥΝΣΕΝ

ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΤΟΥ Ο ΝΕΟΣ Γ.Γ. ΤΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΑΝΤΕΡΣ ΦΟΓΚ ΡΑΣΜΟΥΣΕΝ.

Ζήτησε να υποβάλλουν σχέδια πτήσης στο ΝΑΤΟϊκό Στρατηγείο και όχι στις ελληνικές αρχές τα τουρκικά πολεμικά που πετούν στο Αιγαίο!

Άνοιξε -έστω και αναγνωριστικά- η κουβέντα για εφ’ όλης της ύλης και απευθείας ελληνοτουρκικό διάλογο με νέο πακέτο Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) στο Αιγαίο από τον νέο Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, κατά τις συνομιλίες του σε Αθήνα και Άγκυρα.

Επί της ουσίας ο κ. Ράσμουσεν «πιέζει», για λογαριασμό του ΝΑΤΟ αλλά και των ΗΠΑ, πρωτίστως την Αθήνα να μπει σε διαβουλεύσεις με την Τουρκία, με την «επιδιαιτησία» του ΝΑΤΟ, ώστε να αντιμετωπιστούν τα «διμερή ζητήματα», δηλαδή να υπάρξουν αλλαγές κατά πρώτον λόγο στο επιχειρησιακό καθεστώς στο Αιγαίο (εις βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων) της Ελλάδας και να προωθηθεί ταυτόχρονα μια «άρον άρον λύση στο Κυπριακό». Όλα αυτά υπό το πρόσχημα να μην υπάρχουν προβλήματα στη Νοτιοανατολική Πτέρυγα του ΝΑΤΟ, να «κλείσουν οι διαφορές» Ελλάδας - Τουρκίας και να μην επηρεάζονται οι αποστολές του ΝΑΤΟ.

Η επίσκεψη στην Αθήνα και οι συνομιλίες που είχε ο κ. Ράσμουνσεν με τον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή και τους υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας, Ντόρα Μπακογιάννη και Βαγγέλης Μεϊμαράκη, χαρακτηρίζονται «αναγνωριστικές» και εκτιμάται ότι δόθηκε η δυνατότητα να εξηγηθούν στον κ. Ράσμουσεν και οι διαστάσεις των προβλημάτων στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία τις οποίες πιθανόν δεν γνώριζε. Άλλωστε, όπως υπογραμμίζουν διπλωματικοί και στρατιωτικοί κύκλοι, αυτήν τη στιγμή και με δεδομένα τα προβλήματα που έχει η ελληνική κυβέρνηση, «αν έκανε έστω και μισό βήμα παραπάνω προς αυτήν την κατεύθυνση θα έπεφτε την επόμενη ώρα».

Όμως τόσο η ανακοίνωση της επίσκεψης του νέου Γ.Γ. του ΝΑΤΟ στην περιοχή όσο και η πραγματοποίησή της συμπίπτει με την κλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο, λόγω των μονομερών ενεργειών και της επαναφοράς των αμφισβητήσεων της Τουρκίας στο status quo του Αρχιπελάγους, με τις μαζικές παραβιάσεις αλλά και τη δημοσίευση της απόφασης του τουρκικού Υπουργικού Συμβουλίου για πετρελαϊκές έρευνες σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και εν μέσω των συζητήσεων Χριστόφια - Ταλάτ για το Κυπριακό.

Όπως επεσήμανε πρώτο «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» την Κυριακή 9/8/2009, δίδοντας την πληροφορία ότι ο κ. Ράσμουσεν κομίζει ΜΟΕ για το Αιγαίο, ο νέος Γ.Γ. του ΝΑΤΟ κινείται στη βάση ενός αμερικανικού σχεδίου για «συμφωνία Ελλάδας - Τουρκίας στο Αιγαίο για την αποκλιμάκωση της έντασης». Αυτό θα μπορούσε να περνάει και μέσω ΝΑΤΟ, ακόμα και στο πλαίσιο της γνωστής συζήτησης, σε επίπεδο πρέσβεων υπό τον εκάστοτε Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.

Σύμφωνα μάλιστα με διπλωματικούς και στρατιωτικούς κύκλους, οι ΗΠΑ έχουν επεξεργαστεί κατ’ αρχάς ένα σχέδιο, με βάση το οποίο βολιδοσκοπούν τις δύο χώρες. Η αμερικανική ιδέα είναι η Ελλάδα να μην αναχαιτίζει τα τουρκικά μαχητικά όταν εισέρχονται στο FIR Αθηνών και η Τουρκία να δεσμευτεί ότι θα σταματήσει τις υπερπτήσεις στα ελληνικά νησιά και τις παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου.
Η άποψη της Ουάσινγκτον είναι ότι η χώρα μας κακώς αναχαιτίζει τα τουρκικά μαχητικά που δεν υποβάλλουν σχέδια πτήσης στο FIR ευθύνης της, διότι δεν δικαιούται να ασκεί έλεγχο σε πολεμικά αεροσκάφη, παρά μόνο σε πολιτικά.

Σύμφωνα με το αμερικανικό σκεπτικό, αν η Άγκυρα δεσμευτεί ότι δεν θα προβαίνει σε παραβιάσεις, τότε δεν υπάρχει λόγος να απογειώνονται ελληνικά μαχητικά για αναχαίτιση, όταν τουρκικά εισέρχονται στο FIR Αθηνών. Η αμερικανική προσέγγιση παρακάμπτει τον πυρήνα του προβλήματος, που είναι η αμφισβήτηση του status quo συνολικά στο Αιγαίο, την οποία η Τουρκία διατυπώνει πλέον ανοιχτά ζητώντας εκ νέου «ανάγνωση» των συνθηκών και «ειδική» ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου για την περιοχή.
Ακόμα και αν δεχθούμε για την οικονομία της συζήτησης ότι η Ελλάδα σταματά να αναγνωρίζει τα τουρκικά μαχητικά που εισέρχονται στο FIR Αθηνών, μήπως η Τουρκία δεν θα επαναλάμβανε τις παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, θα εγκατέλειπε τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών» και θα απέσυρε το casus belli; Προφανώς τίποτα από αυτά δεν θα συνέβαινε. Απλώς η Ελλάδα θα έκανε ένα ακόμη βήμα πίσω, διευκολύνοντας δραματικά την προώθηση των τουρκικών διεκδικήσεων.

Όπως τονίζουν πολιτικοί και διπλωματικοί κύκλοι, η αμερικανική ερμηνεία, η οποία συμπίπτει με την τουρκική, ότι η σύμβαση του Σικάγου (περί Διεθνούς Πολιτικής Αεροπορίας, που προέβλεπε και την ίδρυση του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας - ICAO) αναφέρεται μόνο σε πολιτικά και όχι σε στρατιωτικά αεροσκάφη είναι αυθαίρετη. Από τη στιγμή που μια χώρα έχει την ευθύνη για την ασφάλεια των πτήσεων στο FIR αρμοδιότητάς της, δεν μπορεί να επιτρέπει σε στρατιωτικά αεροσκάφη να κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα χωρίς σχέδια πτήσης θέτοντας σε κίνδυνο την αεροναυσιπλοΐα στην περιοχή.

Η Ουάσινγκτον προβάλλει την «ιδέα» των ΜΟΕ ως μέτρων τεχνικού και στρατιωτικού κυρίως χαρακτήρα που θα μειώσουν την πιθανότητα θερμού επεισοδίου από τις καθημερινές πλέον εμπλοκές ελληνικών και τουρκικών μαχητικών. Ο βασικός άμεσος στόχος όμως είναι να αφαιρέσει το αγκάθι των καταγγελιών της Αθήνας στις Βρυξέλλες για τη συμπεριφορά της Τουρκίας, εν όψει της αξιολόγησής της από την ΕΕ και των αποφάσεων που θα ληφθούν τον Δεκέμβριο.

Η Τουρκία ήδη έχει τον σκόπελο του Κυπριακού και της άρνησής της να εφαρμόσει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας ανοίγοντας τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της στην Κύπρο, στάση που, αν δεν αλλάξει, προεξοφλεί ότι θα παραμείνουν «παγωμένα» τα κεφάλαια διαπραγμάτευσης που έχουν μπλοκαριστεί. Η επιδείνωση της κατάστασης στο Αιγαίο επιβαρύνει περαιτέρω την εικόνα της Τουρκίας και θα δώσει επιπλέον λαβές σε αυτούς που, ούτως ή άλλως, δεν επιθυμούν τη συνέχιση της υποτιθέμενης ευρωπαϊκής πορείας της. Το ανησυχητικό είναι ότι οι ΗΠΑ παροτρύνουν για διάλογο εφ’ όλης της ύλης με την Τουρκία για το Αιγαίο, ενθαρρύνοντας έτσι την αναθεωρητική πολιτική της και φέρνοντας πιο κοντά μια θερμή κρίση την οποία υποτίθεται θέλουν να αποτρέψουν.

Όπως λένε πολιτικοί κύκλοι, αμερικανοί διπλωμάτες συζητώντας με έλληνες συναδέλφους τους αναρωτιούνται (δήθεν) «τι το κακό έχει ο διάλογος, πώς θα λύσετε τα προβλήματα αν δεν συζητήσετε;».

Το ότι δεν είναι δυνατόν να συζητάς για οτιδήποτε θέτει ως «πρόβλημα» η Τουρκία διότι η ατζέντα της είναι ανεξάντλητη, κάθε φορά φέρνει κάτι καινούργιο στο τραπέζι και έχει φθάσει σε σημείο να θέλει διαπραγμάτευση για κατοικημένα ελληνικά νησιά, προφανώς δεν γίνεται κατανοητό από την Ουάσινγκτον. Είτε η Αθήνα δεν είναι πειστική, είτε οι Αμερικανοί δεν θέλουν να καταλάβουν διότι έχουν άλλα πράγματα στο μυαλό τους. Το πιθανότερο είναι ότι συμβαίνουν και τα δύο και για το πρώτο δεν φταίνε οι Αμερικανοί.

Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Ράσμουσεν κατά τις συνομιλίες που είχε στην Αθήνα έθεσε με έμφαση το Κυπριακό και τις επιπλοκές που αυτό προκαλεί στη συνεργασία του ΝΑΤΟ με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο νέος Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ συνέδεσε το πολιτικό πρόβλημα της Μεγαλονήσου με την αδυναμία των δύο οργανισμών να συνεργαστούν σε θέματα ασφαλείας, κυρίως στο Αφγανιστάν, και ζήτησε να εστιαστεί η προσπάθεια στην επίλυσή του. Ωστόσο ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής, η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη και ο υπουργός Άμυνας Βαγγέλης Μεϊμαράκης ξεκαθάρισαν στον πρώην πρωθυπουργό της Δανίας ότι το ζήτημα της συνεργασίας ΝΑΤΟ - ΕΕ δεν είναι διμερές και μπορεί να λυθεί με πολύ απλό τρόπο: με την αναγνώριση από την Άγκυρα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Παράλληλα, η Αθήνα παρουσίασε στον κ. Ράσμουσεν όλα τα στοιχεία της τουρκικής παραβατικότητας στο Αιγαίο, με κεντρικό σημείο τις υπερπτήσεις μαχητικών αεροσκαφών πάνω από το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ εξέφρασε προθυμία να βοηθήσει εφόσον η Ελλάδα και η Τουρκία το θελήσουν, αλλά η Αθήνα του έθεσε με σαφήνεια την «κόκκινη γραμμή».

Ο κ. Ράσμουσεν ήγειρε άλλα δύο ζητήματα. Το ένα ήταν η πρόκληση της επιχείρησης στο Αφγανιστάν για το μέλλον του ΝΑΤΟ. Ζήτησε επίσης τη συνδρομή της Αθήνας στην εκπαίδευση του αφγανικού στρατού από τη Συμμαχία. Δεύτερον, εξήρε τον ρόλο της Ελλάδος στις νατοϊκές αποστολές στα Βαλκάνια, αλλά παράλληλα ζήτησε να κλείσει το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων προκειμένου να ολοκληρωθεί η ένταξή τους στο ΝΑΤΟ. Και δεν παρέλειψε να προθυμοποιηθεί να βοηθήσει, αν χρειαστεί. Η ελληνική απάντηση ήταν ότι στο θέμα αυτό υπάρχουν ομόφωνες αποφάσεις του ΝΑΤΟ που πρέπει να γίνουν σεβαστές.

Πάντως, σύμφωνα με τις πληροφορίες, στο σχέδιο των ΜΟΕ που «άνοιξε» ο κ. Ράσμουσεν περιλαμβάνονται :

– Πραγματοποίηση άοπλων πτήσεων και από Ελλάδα και από Τουρκία στο Αιγαίο.

– Αποφυγή προσέγγισης αεροσκαφών για αναγνώριση σε πολύ κοντινές αποστάσεις.

– Μη πραγματοποίηση πτήσεων από τουρκικής πλευράς πάνω από ελληνικά νησιά και νησίδες.

– Διασύνδεση των εναέριων χώρων Ελλάδας - Τουρκίας όσον αφορά την κάλυψη των ραντάρ του ΝΑΤΟ για να υπάρχει ενιαία εικόνα παρακολούθησης.

– Οριοθέτηση προκαθορισμένων περιοχών συνεργασίας στον διεθνή εναέριο χώρο του Αιγαίου για Νατοϊκές και άλλες εκπαιδευτικές ασκήσεις.

– Προσδιορισμός συγκεκριμένων διαδρόμων εισόδου στο FIR Αθηνών για χρήση από τα τουρκικά μαχητικά.

– Νέα άτυπη μορφή σχεδίων πτήσεων στο Αιγαίο για τα Νατοϊκά και τα τουρκικά αεροσκάφη, με υποβολή τους όχι στις ελληνικές αρχές, αλλά στο Νατοϊκό Στρατηγείο στη Λάρισα.

– Χρήση των ηλεκτρονικών συστημάτων αναγνώρισης φίλιου - εχθρικού αεροσκάφους για τα εισερχόμενα στο Αιγαίο αεροσκάφη προς αποφυγήν αναγνωρίσεων / αναχαιτίσεων.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Read more...