Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2010

ΦΕΡΤΕ ΤΩΡΑ ΟΛΟ ΤΟ ΘΙΑΣΟ ΜΕ ΠΡΩΤΗ ΤΗΝ ΠΕΤΑΛΩΜΕΝΗ ΜΑΪΜΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΘΡΙΑΜΒΟΥΣ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΗΛΙΘΙΩΝ ή ΘΙΑΣΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΠΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΕ ΗΛΙΘΙΟΥΣ???

Αντί να σχολιάσουμε εμείς, ας αφήσουμε τους πολίτες που σχολίασαν χθες στην ιστοσελίδα της «Ελευθεροτυπίας»: 

-Gerolykos: Παραπέμπω στον ύμνο στο διευθυντή του ΟΔΔΥΧ Π. Χριστοδούλου, που παράτησε θέση με 50.000 και πήγε στον ΟΔΔΥΧ για 7.000, επειδή βαριόταν κι επειδή θέλει να βάλει πλάτη στην εθνική πρόκληση και, κάτω από το φως των γεγονότων, σκέφτομαι: ποιος δουλεύει ποιον;


-stamos: Όλη η φασαρία και οι πανηγυρισμοί+τα έξοδα=Ώδινεν όρος και ετεκε μυν.

-CHRISTOS DIAMANTOPOULOS: Εξω ο κόσμος δεν πείθεται με επικοινωνιακά τρικ όπως μέσα στην Ελλάδα… χε, χε, χε. Υπάρχουν λεφτά, αλλά είναι ακριβά.



-kar: Πολύ φασαρία χωρίς αποτέλεσμα. Μας δουλεύουν πολιτικοί δημοσιογράφοι, Ευρώπη. Τελικά όλα έγιναν για να τρομοκρατήσουν τον κόσμο με τη μαϊμού-κρίση για να κόψουν το δώρο, να μη δώσουν αυξήσεις, να αυξήσουν τα όρια συνταξιοδότησης και δεν ξέρω τι ακόμη μας ετοιμάζουν. Τον Αύγουστο συμπληρώνω 2 χρόνια και δεν έχω πάρει την επικουρική σύνταξη και το εφάπαξ. ΑΙΣΧΟΣ.

Γιάννης: Ζητήσαμε 5 δισ. και μας προσφέρθηκαν μόλις 6 δισ. Ανησυχητικό μού φαίνεται…

-Κωστής: ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ!.. Φέρτε τώρα όλο το θίασο, με πρώτη τη μ…ού-Πεταλωτή να μας πουν για τους νέους εθνικούς θριάμβους! Αιδώς, Γελοίοι…

-ΑΝΤΩΝΗΣ: Αυτός που τα ΜΜΕ από Γιωργάκη τον έκαναν κύριο Παπανδρέου, ως κρινόμενος εκ του αποτελέσματος απέτυχε.

Ο ευτραφής πρώην πρωθυπουργός δανειζόταν με το μισό επιτόκιο πριν μόλις έξι μήνες. Δεν επέβαλε καινούριους δυσβάστακτους φόρους. Δεν πετσόκοψε μισθούς, συντάξεις, αλλά κυρίως δεν κορόιδεψε και δεν καλλιέργησε φρούδες ελπίδες.

Αυτός, λοιπόν, ο αποτυχημένος πρωθυπουργός έχασε με 11 μονάδες διαφορά. Εμείς οι ίδιοι οι Νεοδημοκράτες τον στείλαμε αδιάβαστο. Εσείς, συντρόφια, τι περιμένετε; Να βγουν του σπανού τα γένια, ή ο Γιωργάκης να γίνει Γιώργαρος;


Μήπως οι πολίτες τα λένε καλύτερα από τους δημοσιογράφους;

2 σχόλια:

Ανώνυμος,  31 Μαρτίου 2010 5:11 μ.μ.  

Ζούμε μία νεοοθωμανική κατοχή όπου αναμένουμε τον Βεληγκέκα να μπει στο σπίτι μας. παρακαλάμε τον Βεζύρη για έλεος και ζητούμε συγχωροχάρτι από τον δεσπότη που συνεργάζεται με τον Βεζύρη για να μας γλιτώσει από τον “μπαμπούλα”.

Δεν είναι ούτε “αυξημένη εγκληματικότητα”, ούτε “οικονομική κρίση”. Όταν επιτίθεσαι αδιακρίτως ενάντια όποιου δεις μπροστά σου, όταν σκοτώνεις χωρίς έλεος άνδρες, γυναίκες και παιδιά δεν είναι τα “ευρώ” ούτε η “ιδεολογία” ο λόγος.

Είναι δείγμα απύθμενου μίσους γενικώς για το μέρος που βρίσκεσαι, που να σε κάνει να θεωρείς τους πάντες εχθρούς σου. Γιατί δεν δολοφονήθηκε ΟΥΔΕΙΣ στην Εκάλη ή την Πολιτεία, αλλά σε λαϊκές συνοικίες και χωριά. Στα Πατήσια, τον Βύρωνα, την Άρτα, την Βοιωτία.

Ο εσωτερικός εχθρός δεν είναι πλέον ανέκδοτο αλλά πραγματικότητα.

Το “Ελληνικό” κράτος για άλλη μια φορά αφήνει τους πολίτες έρμαιο των διαθέσεων του κάθε νομάδα γενοκτόνου που βρέθηκε εδώ έχοντας ακριβώς αυτά τα ελεεινά νομαδικά ένστικτα. Τα ένστικτα που γέννησαν Ταμερλάνους, Αττίλες και Κεμάληδες. Όπως ακριβώς άφησε έρμαια τους Ποντίους, τους Ίωνες και αφήνει τους Πομάκους.

Η άλλη όψη του κράτους, τα ΜΜ”Ε”, δίνουν τροφή σε αυτά τα ένστικτα γιατί απλούστατα από εκεί εκπορεύεται ο εύκολος πλουτισμός και το άφθονο μαύρο χρήμα. Μην ξεχνάμε ότι ο εσωτερικός τρόμος είναι το ζητούμενο κάθε εξουσίας.

Ο φοβισμένος, κλειδαμπαρώνεται στο σπίτι του και προσεύχεται να ξυπνήσει ζωντανός.

Ο φοβισμένος ΔΕΝ διεκδικεί, δεν βγαίνει στο δρόμο, δεν μάχεται.

Ο φοβισμένος είναι το πειθήνιο πρόβατο που εκλιπαρεί τον βοσκό να τον γλιτώσει από τον λύκο.

Ο φοβισμένος είναι ο θήραμα που επιβιώνει κρυμμένο από λαγούμι σε λαγούμι.

Ο ρόλος όμως του προβάτου και του θηράματος είναι ένας.

Ζούμε μία νεοοθωμανική κατοχή όπου αναμένουμε τον Βεληγκέκα να μπει στο σπίτι μας. παρακαλάμε τον Βεζύρη για έλεος και ζητούμε συγχωροχάρτι από τον δεσπότη που συνεργάζεται με τον Βεζύρη για να μας γλιτώσει από τον “μπαμπούλα”.

Μήπως πρέπει να αλλάξουμε στρατόπεδο;


Έχουμε κουραστεί να το γράφουμε, αλλά χειροβομβίδες, πολεμικά όπλα, καταιγισμός από σφαίρες, δεν δομούν το “κοινό έγκλημα” αλλά πολεμική ενέργεια. Όχι τόσο για την δομή του οπλισμού ή της οργάνωσης αλλά για το μίσος με το οποίο στρέφουν τα όπλα εναντίον όλων των παρευρισκομένων. Αυτό παραπέμπει (όπως και αν το βαφτίσουν οι εγκάθετοι της δημοσιογραφίας, πιστοί δούλοι των αφεντικών τους) σε ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ μίσος.

Όσοι Βορίνες και αν γαυγίσουν και βαφτίσουν την εξοργισμένη μάνα που έσωσε από σύμπτωση το παιδί της ως “Αγανακτισμένο πολίτη”, δεν αλλάζουν τα δεδομένα.

Όπως δεν αλλάζουν τα δεδομένα της συναλλαγής του παρακράτους με την εξουσία. Διότι αυτοί οι (μισ)άνθρωποι πηραν άδεια συγχρονισμένα από τις φυλακές τον Δεκέμβρη και εξαφανίστηκαν. Δε μπορούμε να μην παραλληλίσουμε αυτό το ανδραγάθημα της πράσινης διακυβέρνησης με τον θρυλικό εκσυγχρονισμό των δολοφόνων

Τι ήθελαν να “χτυπήσουν” αυτοί που τους άφησαν ελεύθερους, μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ. Η δική μας αίσθηση πάντως ήταν ότι αθέτησαν την όποια συμφωνία και το έριξαν στις ληστείες. Με δεκάδες χειροβομβίδες απόθεμα μάλιστα, μάλλον για χτύπημα σε “ανοιχτό” χώρο ετοιμαζόντουσαν. Ευτυχώς υπερνίκησε η ληστρική τους τάση.

http://tinyurl.com/ygkhots

Ανώνυμος,  31 Μαρτίου 2010 7:00 μ.μ.  

ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ ΑΛΒΑΝΩΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΑ ΚΑΛΥΒΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ


"Εδώ και μερικούς μήνες συμμορία 20 περίπου Αλβανών τρομοκρατεί κυριολεκτικά και ανεξέλεγκτα την περιοχή των Καλυβίων Ανατολικής Αττικής.


Μια ομάδα Αλβανών μαθητών στην περιοχή αρχικά τρομοκρατούσε στο σχολείο τα Ελληνόπουλα, βγάζοντας μαχαίρια, απειλώντας τα, βρίζοντας ακόμα και χτυπώντας τα, προσπαθώντας να επιβληθούν και να κυριαρχήσουν ... στο δυναμικό του σχολείου.


Όταν οι Έλληνες μαθητές άρχισαν να αντιδρούν ,τότε οι Αλβανοί μαθητές άρχισαν να καλούν ενήλικους Αλβανούς σε βοήθεια. Στην συνέχεια όταν τα σχολεία έκλεισαν η Μάχη μεταφέρθηκε στην πλατεία του χωριού των Καλυβίων όταν οι Αλβανοί ανήλικοι και ενήλικοι άρχισαν να μαζεύονται εκεί και να διώχνουν τα Ελληνόπουλα με την βία από την πλατεία γιατί εκεί είναι Αλβανία όπως υποστηρίζουν και δεν θέλουν Έλληνες στα πόδια τους.


Προ λίγων εβδομάδων μάλιστα οι Αλβανοί βγήκαν στον κεντρικό δρόμο σπάζοντας αυτοκίνητα και μαγαζιά Ελλήνων πολιτών για να αποδείξουν ότι το χωριό τους ανήκει και κάνουν ότι θέλουν.


Τραγικό είναι δε ότι σε όλους τους τσαμπουκάδες και τους τραμπουκισμούς που πράττουν οι Αλβανοί στην περιοχή, αντιδρούν ΜΟΝΟ οι ανήλικοι Έλληνες μαθητές, διότι οι Έλληνες κάτοικοι φοβούνται, και οι μαγαζάτορες κατά πλειοψηφία έχουν στην δούλεψη τους Αλβανούς, ειδικά όλοι οι ταβερνιάρηδες (ΟΛΟΙ τους για τους οποίους αξίζει να σημειώσουμε έχουν αρνηθεί κατά εξακολούθηση να δώσουν δουλειά σε όποιο Ελληνόπουλο τους ζήτησε).


Η Άμεση Δράση , συλλαμβάνει καθημερινά τραμπούκους Αλβανούς και λαθρομετανάστες αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις οι κάτοικοι φοβούνται να κάνουν μηνύσεις για την καταστροφή της περιουσίας τους η ακόμα και τον ξυλοδαρμό τους οπότε αφήνονται ελεύθεροι!


Λίγες μέρες πριν οι Αλβανοί ξαναεπιχείρησαν να κάνουν καταστροφές στην πλατεία και τα γύρω μαγαζιά φορώντας χαρακτηριστικά όλοι μπλουζάκια με το σήμα της Αναρχίας! Όταν όμως προσπάθησαν να κατεβάσουν τις σημαίες από την εκκλησία της πλατείας τότε οι Έλληνόψυχοι μαθητές με περίσσιο θάρρος μπούκαραν στην πλατεία και τους απέτρεψαν.


Έκτοτε.. Όμως.. Στοχοποιήθηκαν από τους Αλβανούς και καθημερινά τους την στήνουν , και έναν – έναν, (και μιλάμε για ηλικίες μαθητών 13 με 17) , τα απομονώνουν, τα χτυπάνε 10-10 οι Αλβανοί, ακόμα και τα χαρακώνουν με μαχαίρια!!!


Η 20μελής συμμορία Αλβανών έχουν και στέκι-Άσυλο στα Καλύβια στο γνωστό καφέ-παγωτατζίδικο ενός επίσης Αλβανού, στο οποίο συγκεντρώνονται καθημερινά, συσπειρώνονται, οργανώνονται, βγαίνουν κάνουν ότι κάνουν στην πλατεία και επιστρέφουν να πιούνε τον καφέ τους εκεί ανενόχλητοι..


Αυτά είναι μερικά από τα πράγματα που εξελίσσονται σε ένα μικρό χωρίο τα Καλύβια, αλλά τα ίδια σκηνικά διαδραματίζονται και σε άλλα μικρά χωριά της Ελλάδας, όπως στα Καλύβια που ποτέ δεν βλέπουν το φώς της δημοσιότητας γιατί δεν είναι Κολωνάκι."

http://hellenicrevenge.blogspot.
com/2010/03/blog-post_7332.html

Δημοσίευση σχολίου