«Οἱ γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ’ ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ’ ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ’ ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν» Ισοκράτης (Aρεοπαγητικός, 20)[1]
Αντί Προλόγου
Στο παρόν πόνημα επιχειρείται να επισημανθούν και καταδειχθούν οι βασικές θεσμικές, αλλά και κοινωνικοπολιτικές αδυναμίες του προτεινόμενου από την Κυβέρνηση νομοσχεδίου σχετικά με την αλλαγή του ισχύοντος δικαίου ιθαγένειας. Παράλληλα, παρατίθενται προτάσεις προς μια ορθολογική βελτίωση του ισχύοντος καθεστώτος.
Ελευθέριος Δικαίος
Δικηγόρος, LL.M., Yπ. Δ.Ν.
Βασικός στόχος του πονήματος, είναι η άρθρωση κατά το δυνατό ψύχραιμου, νηφάλιου (αντι)λόγου ως απάντηση, ενάντια στην κυριάρχη τάση εξευτελισμού/γηπεδοποίησης του δημοσίου διαλόγου, ιδίως σε σχέση με το νευραλγικής σημασίας για τη χώρα μεταναστευτικό ζήτημα. Και τούτο, διότι με αφορμή την επικείμενη ψήφιση του προτεινόμενου νομοσχεδίου, για την αλλαγή του δικαίου ιθαγένειας, από ποικίλες πλευρές προβάλλονται «ξύλινα», καιροσκοπικά, ψυχολογικά κυρίως επιχειρήματα , που ως επί το πλείστον δεν ανταποκρίνονται στη βαρύτητα των «καυτών» ζητημάτων, στα οποία οφείλουν ουσιαστικά να απαντήσουν. Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής: Ο αποπροσανατολισμός του πολίτη, η κοινωνικοπολιτική και ιδεολογική σύγχυση, η υπονόμευση των θεσμών και της λογικής.
Read more...
Αναρτήσεις
