Ο Άγιος Πέτρος ήταν ανήσυχος και σκεφτικός. Βημάτιζε πάνω - κάτω στο
γραφείο του νευρικά. Ένα ελαφρύ χτύπημα ακούστηκε στην πόρτα του
γραφείου του.
Μπήκε ο Καραμανλής. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής! «Με ζήτησες, Άγιε…».
«Ναι… έλα πρόεδρε, κάθισε».
Ο Καραμανλής ήταν περίεργος για την επείγουσα πρόσκληση. Πάντα,
βέβαια, ο Άγιος Πέτρος, σε δύσκολες καταστάσεις, ζητούσε τη συμβουλή
του. Όμως, για πρώτη φορά η γραμματέας του Αγίου, του ζήτησε να γίνει
ένα τόσο εσπευσμένο ραντεβού. Τον σήκωσε κυριολεκτικά άρον - άρον από
τη μεσημεριανή σιέστα του…
«Σε βλέπω ανήσυχο, Άγιε…».
«Ναι, πρόεδρε, είμαι πολύ ανήσυχος. Τα πράγματα στην Ελλάδα δεν πάνε καλά… Δεν πάνε καθόλου καλά!».
Ο Καραμανλής αιφνιδιάστηκε με τον τόνο που είχε η φωνή τού Αγίου Πέτρου.
«Άκουσα καλά…» ρώτησε, φοβούμενος μήπως τον πρόδωσε η ακοή του…
«Άκουσες πολύ καλά. Η Ελλάδα, δυστυχώς, όπως λέει και εκείνος ο Γάλλος αμαρτωλός, ο Στρος Καν, έχει πέσει στα σκατά!».
Το… Στρος Καν δεν το ’πιασε ο πρόεδρος. Τα… σκατά, όμως, τα ’πιασε αμέσως!
Κούνησε το κεφάλι του με νόημα και κατήφεια.
«Κατάλαβα… έγινε πρωθυπουργός ο ανιψιός μου ο Κωστάκης!».
Read more...